ارزیابی شاخص‌های کیفیت محیط‌شهری از منظر برندینگ شهری (مطالعۀ موردی:کلان‌شهراصفهان)

هدف: اهمیت کیفیت محیط شهری به عنوان یکی از نوین‏ترین پارادایم‏های باززنده‏­سازی نواحی شهری، تأثیر شگرفی در کیفیت زندگی و پایداری ساکنان آن دارد که تلفیق آن با رویکردهای خلاقانه‏ای نظیر برندسازی شهری، می‏تواند باعث رشد و تعالی نواحی شهری و افزایش ضریب رقابت‏پذیری شهر شود. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر، تحلیل و ارزیابی کیفیت محیط شهری کلانشهر اصفهان از منظر برند­سازی شهری است که برای این منظور، مناطق شهری کلان­شهر اصفهان به عنوان مورد مطالعاتی انتخاب شد.

روش پژوهش: پژوهش حاضر، بر مبنای هدف از نوع کاربردی و از لحاظ روش از نوع توصیفی-همبستگی و نحوۀ گردآوری داده‏ها بصورت اسنادی و میدانی می­باشد. حجم نمونه آماری شامل شهروندان ساکن مناطق پانزده­گانه کلان­شهر اصفهان که حجم نمونه با توجه به جمعیت 3072642 سال 1395برابر 337 پرسشنامه برآورد و با توجه به جمعیت هر منطقه توزیع شده است. در پژوهش حاضر برای تحلیل داده‏ها از آزمون کولموگروف–اسمیرنف و نیز روش معادلات ساختاری در محیط نرم‏افزارSmart PLS استفاده گردید.

 نتایج : نتایج بدست‏آمده از پژوهش، نشان از تأثیرگذاری مثبت، قوی و معنی‏دار متغیر برندسازی بر کیفیت محیط شهری با ضریب تأثیر (833/0) است، بدین معنی که با تغییر یک واحد در عوامل و شاخص‏های برندسازی شهری، متغیرهای کیفیت محیط شهری نیز به صورت زیادی در جهت موافق تغییر می‏کنند.

نتیجه‌گیری: یافته­های پژوهش نشان می­دهد که اگر بستری فراهم شود که شاخص­های برندسازی شهری افزایش یابد و مداخلات فضایی و غیرفضایی و بازاریابی و بازار نمود بارزی در جامعه داشته باشند، کیفیت محیطی شرایط بهتری را تجربه می­نماید.