تعداد نشریات | 43 |
تعداد شمارهها | 1,262 |
تعداد مقالات | 15,535 |
تعداد مشاهده مقاله | 51,553,593 |
تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 14,493,742 |
بررسی اثرات کلینیکی و آموزشی ربات های اجتماعی در فرآیند درمان کودکان سرطانی | ||
مهندسی مکانیک دانشگاه تبریز | ||
مقاله 22، دوره 48، شماره 2، مرداد 1397، صفحه 191-200 اصل مقاله (1.32 M) | ||
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
نویسندگان | ||
مینو عالمی1؛ علی مقداری* 2؛ اشکان قنبرزاده3؛ لیلا جعفری مقدم4 | ||
1استادیار، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران-غرب، تهران، ایران | ||
2استاد، آزمایشگاه رباتیک اجتماعی و شناختی، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران | ||
3دانشجوی کارشناسی، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران | ||
4روانشناس بالینی کودکان، بیمارستان محک، تهران، ایران | ||
چکیده | ||
کودکان سرطانی دردوره شیمی درمانی نیاز شدید به مراقبت و توجه ویژه دارند، و آشنایی آنها با بیماری و فرآیند درمان در همکاری شان با پزشکان و روانشناسان جهت بهبود حالشان تأثیر گذار است. استفاده از فناوری های نوین و هوشمند بویژه ربات های اجتماعی انسان نما به عنوان ابزاری انگیزه بخش وجذاب می تواند در این خصوص چاره ساز باشد. در این پژوهش از رباتی انسان نما با توانایی های ارتباطی گوناگون برای تعامل با 6 کودک مبتلا به سرطان استفاده شده و تاثیر آن بر کاهش "دیسترس" ناشی از بیماری و فرآیند درمان آن پرداخته شده است. "دیسترس" در سرطان، حالتی روحی-روانی در بیماراست که ناراحتی هایی همچون اضطراب، افسردگی، بی انگیزگی و غیره را در بردارد. متغیرهای مساله در فرایند درمان کودکان سرطانی شامل افسردگی، اضطراب، کم اشتهایی، و خشم می باشندکه با انجام این پژوهش تأثیر ربات های اجتماعی منتخب با برنامه ریزی مناسب در کنار روانشناس و پزشک متخصص در قالب 8 جلسه مداخلات روانشناسی مورد بررسی قرار گرفته و نتایج بدست آمده تحلیل و گزارش شده اند. نتایج اولیه این پژوهش که برای اولین بار در جهان انجام شده نشانگر تأثیر مثبت حضور و بکارگیری ربات های اجتماعی به عنوان دستیار درمانگر در طی فرایند درمانی کودکان سرطانی است. | ||
کلیدواژهها | ||
ربات اجتماعی؛ ربات انسان نما؛ دیسترس در سرطان؛ روان درمانی کودکان | ||
مراجع | ||
[1] Holland J. C., Alici Y., Management of Distress in Cancer Patients, J. of Supportive Oncology, 8:4-12,2010. [2] Alemi M., Meghdari A., et al., Impact of a Social Humanoid Robot as a Therapy Assistant in Children Cancer Treatment, Proc. 6th Int. Conf. on Social Robotics, ICSR-2014, Sydney, Australia. [3] Alemi M., Ghanbarzadeh A., Meghdari A., et. al., Clinical Application of a Humanoid Robot in Pediatric Cancer Interventions, Int. Journal of Social Robotics, Vol. 8, Issue 5, pp. 743-759, 2016. [4] Taheri A. R., Alemi M., Meghdari A., Pouretemad, H. R., Holderread S. L., Clinical Application of Humanoid Robot in Playing Imitation Games for Autistic Children in Iran, Proc. 14th Int. Educational Technology Conf., IETC-2014, Chicago,USA. [5] Taheri A. R., Alemi M., Meghdari A., Pouretemad, et al., Impact of Humanoid Social Robots on Treatment of a Pair of Iranian Autistic Twins, 7th Int. Conf. on Social Robotics, ICSR-2015, Paris, France. [6] Alemi M., Meghdari A., Mahboub Basiri N., Taheri A. R., The Effect of Applying Humanoid Robots as Teacher Assistants to Help Iranian Autistic Pupils Learn English as a Foreign Language, Proc.7th Int. Conf. on Social Robotics, ICSR-2015, Paris, France. [7] Dalton J. A., Keefe F. J., Carlson J., Youngblood R., Tailoring Cognitive-Behavioral Treatment for Cancer Pain. Pain Management Nursing Vol.5, # 1:318, 2004. [8] Strong V., Waters R., Hibberd C., et al., Management of Depression for People with Cancer (SMaRT Oncology 1): a Randomized Trial. Lancet 372: 40–48, 2008. [9] Hopko D. R., Bell J.L., Armento M., et al., Cognitive-Behavior Therapy for Depressed Cancer Patients in a Medical Care Setting. Behavior Therapy, Vol. 39, Issue 2: 126–136, 2008. [10] Kissane D. W., Love A., Hatton A., Bloch S., et al., Effect of Cognitive-Existential Group Therapy on Survival in Early-Stage Bast Cancer. Journal of Clinical Oncology 22(21):4255-60, 2004. [11] Beale I. L., Scholarly Literature Review: Efficacy of Psychological Interventions for Pediatric Chronic Illnesses. Journal of Pediatric Psychology, 31(5): 437-451, 2006. [12] Figueroa-Moseley C., Jean-Pierre P., et al., Behavioral Interventions in Treating Anticipatory Nausea and Vomiting. Journal of National Comprehensive Cancer Network 5(1):44-50, 2007. [13] Lotfi-Jam K., Carey M., et al., Nonpharmacological Strategies for Managing Common Chemotherapy Adverse Effects: A Systematic Review. J. of Clinical Oncology, Vol. 26, No. 34, 5618-5629, 2008. [14] Syrjal K. L., Donaldson G. W., et al., Relaxation and Imagery and Cognitive-Behavioral Training Reduce Pain during Cancer Treatment: a Controlled Clinical Trial. Pain, 63(2): 189–198, 1995. [15] Butler L.D., Symons B., Henderson S.L., Hypnosis Reduces Distress and Duration of an Invasive Medical Procedure for Children. Pediatrics, 115, 77-85, 2005. [16] Smith J. E., Mccall G., et. al., Hypnosis for Procedure-Related Pain and Distress in Pediatric Cancer Patients: a Systematic Review of Effectiveness and Methodology Related to Hypnosis Interventions. J. of Pain and Symptom Management 31(1):70-84, 2006. [17] Gershon J., Zimand E., Lemos R., et al., Use of Virtual Reality as a Distracter for Painful Procedures in a Patient with Pediatric Cancer: A Case Study. Cyber Psychology & Behavior 6(6): 657-661, 2003. [18] Windich-Biermeier A., Sjoberg I., Dale J. C., et al., Effects of Distraction on Pain, Fear, and Distress During Venous Port Access and Venipuncture in Children and Adolescents with Cancer. Journal of Pediatric Oncology Nursing 24(1):8-19,2007. [19] Morrow G. R., Effect of the Cognitive Hierarchy in Systematic Desensitization Treatment of Anticipatory Nausea in Cancer Patients: A Component Comparison with Relaxation only, Counseling, and No Treatment. Cognitive Therapy and Research, 10(4): 421-446, 1986. [20] Shockey D. P., Menzies V., et al., Preprocedural Distress in Children with Cancer: An Intervention Using Biofeedback and Relaxation. J. of Pediatric Oncology Nursing 30(3): 129–138, 2013. [21] Meghdari A., Alemi M., Socio-Cognitive Robotics: Mysteries and Needs, Iranian Journal of Engineering Education; Iranian Academy of Sciences, Vol. 18, No. 70, pp. 55-76, Spring 2016. [22] Meghdari A., Alemi M., Ghazisaedy M., Taheri A. R., et al., Applying Robots as Teaching Assistant in EFL Classes at Iranian Middle-Schools, Proc. of the Int. Conf. on Education and Modern Educational Technologies, (EMET-2013), Venice, Italy. [23] Alemi M., Meghdari A., Ghazisaedy M., Employing Humanoid Robots for Teaching English Language in Iranian Junior High-Schools”, Int. Journal of Humanoid Robotics, Vol. 11, No. 3, 2014. [24] Alemi M., Meghdari A., et al., The Impact of Social Robotics on L2 Learners’ Anxiety and Attitude in English Vocabulary Acquisition”, Int. J. of Social Robotics, 7(4), pp. 523-535, 2015. [25] Taheri A. R., Meghdari A., Alemi M., et al., Social Robots and Teaching Music to Autistic Children: Myth or Reality?, Lecture Notes in Computer Science: Social Robotics, Vol. 9979, pp. 541-550, 2016. [26] Mashhadi A., Mirdoraghi F., et al., Effect of Demographic Variables on Children Anxiety. Iranian J Psychiatry, 7(3), 2012. | ||
آمار تعداد مشاهده مقاله: 337 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 298 |