تحلیلی بر سنجش فناوری اطلاعات و ارتباطات و نقش آن در مدیریت و برنامه¬ریزی شهری (مطالعه موردی: بخش مرکزی اصفهان)

1- حافظ­نیا، محمدرضا (1380)، «مقدمه­ای بر روش تحقیق در علوم انسانی»، چاپ دهم، انتشارات سمت، تهران.

2- رضویان، محمدتقی (1381)، «مدیریت عمران شهری»، انتشارات پیوند نو، تهران.

3- رهبری، مهرداد (1386)، «شهر الکترونیک و مدیریت شهری»، اولین کنفرانس بین­المللی شهر الکترونیک.

4- زیاری، کرامت­الله و مهدنژاد، حافظ (1388)، «نظریة شهری ارزیابی انتقادی»، انتشارات دانشگاه تهران.

5- رهنما، محمدرحیم (1380)، «پارادایم بهبود مدیریت شهری با تأکید بر شهر مشهد»، فصلنامه تحقیقات جغرافیایی، شماره 61 .

6- سعادتی، لیلا (1382)، «رفع بحران با فناوری اطلاعات»، نشریه فرهنگ و پ‍‍ژوهش، شماره 105.

7- شیعه، اسماعیل (1382)، «لزوم تحول در مدیریت شهری»، مجله جغرافیا و توسعه.

8- صرافی، مظفر و عبدالهی، مجید (1387)، «تحلیل مفهوم شهروندی و ارزیابی جایگاه آن در قوانین»، مقررات و مدیریت شهری کشور، فصلنامه پژوهش­های جغرافیایی، شماره 63، دانشگاه تهران.

9- عباس­زاده، محمد (1387)، «عوامل موثر بر شکل­گیری اعتماد اجتماعی»، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، گروه علوم اجتماعی دانشگاه تبریز.

10- عباس­زاده، محمد (1387)، «بررسی عوامل موثر بر مشارکت شهروندان در امور شهر (مطالعه موردی شهر اصفهان)»، پایان­نامه دکتری جامعه­شناسی، دانشگاه اصفهان.

11- کیانی، گشتاسب (1387)، «بررسی وضعیت و عملکرد مدیریت شهری، نمونه موردی: سکونتگاه­های شهری استان چهارمحال بخـتیاری»، گروه جغرافیای دانشگاه اصفهان.

12- نکویی، نازیلا (1384)، «کاربرد ICT در کلان شهرها»، نشریه دیدگاه، فصلنامه شماره (1)، سال اول.