تعداد نشریات | 43 |
تعداد شمارهها | 1,262 |
تعداد مقالات | 15,535 |
تعداد مشاهده مقاله | 51,553,618 |
تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 14,493,755 |
ردیابی و تعیین استرین ویروس وای سیب زمینی به روش تاس الایزا و آرتی پی سی آر از مزارع فلفل استان گلستان | ||
پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی | ||
مقاله 14، دوره 5، شماره 1، فروردین 1395، صفحه 183-193 اصل مقاله (695.33 K) | ||
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
نویسندگان | ||
اکرم آق ملایی* 1؛ سعید نصراله نژاد2؛ فروه السادات مصطفوی نیشابوری3 | ||
1دانشجوی کارشناسی ارشد بیماری شناسی گیاهی، دانشکده تولید گیاهی دانشگاه علوم کشاورزی ومنابع طبیعی گرگان. | ||
2دانشیار گروه گیاهپزشکی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان. | ||
3دانشجوی دکتری بیماری شناسی گیاهی دانشگاه زابل. | ||
چکیده | ||
چکیده ویروس وای سیبزمینی (Potato virus Y, PVY) یکی از ویروسهای مخرب گیاهان تیرهی سولاناسه میباشد که در استان گلستان از سیبزمینی و توتون گزارش شده است، اما در خصوص وجود آن در مزارع فلفل استان تاکنون بررسی صورت نگرفته است. با توجه به اهمیت فلفل به عنوان یکی از میزبانهای مهم PVY و کشت محصولات تیرهی سولاناسه در مجاورت یکدیگر، آگاهی از وجود این ویروس در فلفل، حائز اهمیت میباشد. در این بررسی تعداد 80 نمونهی برگی با علائم موزائیک، پیسک، کوتولگی و بدشکلی از مزارع فلفل استان جمعآوری گردید و آلودگی آنها با استفاده از آنتیبادی پلیکلونال PVY در آزمون سرولوژیکی TAS-ELISA بررسی شد. از مجموع 80 نمونهی فلفل، 10 نمونه از دو منطقه گرگان ودلند واکنش مثبت نشان دادند که عصارهی دو نمونهی آلوده از این دو منطقه به روش مکانیکی به گیاه محک توتون رقم سامسون مایهزنی شد. پس از دو هفته علائم موزائیک، نکروز وکلروز در نمونههای تلقیح شده ظاهر گردید. آلودگی گیاهان محک به PVYبا استفاده از آنتیبادیهای مونوکلونال PVYC،PVYO وPVYN در آزمون الایزا مورد بررسی قرار گرفت. طبق نتایج بدست آمده، نمونهی دلند با آنتیبادی مونوکلونال ویژه استرین C و نمونهی گرگان با استرین NوO عکسالعمل نشان دادند. نتایج حاصل از آزمون RT-PCR با استفاده از آغازگرهای عمومی و اختصاصی ژن پروتئین پوششی PVY، آلودگی نمونهها به PVY را اثبات نمود. این اولین گزارش از آلودگی مزارع فلفل استان گلستان به PVYمیباشد. | ||
کلیدواژهها | ||
واژه های کلیدی: ویروس وای سیبزمینی؛ فلفل؛ گیاه محک؛ TAS-ELISA؛ RT-RCR | ||
مراجع | ||
انصاری دزفولی آ، معصومی ح و هاشمی ه، 1392. انتقال و بیان ژنهای پروتئین پوششی ویروسهای Y نژاد نکروتیک (PVYN) و ویروس S سیبزمینی در سیبزمینی رقم آگریا (Solanum tubersum var Agria). فناوری زیستی در کشاورزی، جلد 12.صفحههای 35 تا 45. ایزد پناه ک، اشکان م، بنی هاشمی ض، رحیمیان ح و میناسیان و، 1389. بیماری شناسی گیاهی (اگریوس، جرج ان).آییژ. باسره س، پوررحیم ر، ملکی م و فرزادفر ش، 1391. گزارش آلودگی ویروس وای سیبزمینی در مزارع فلفل استان گلستان. صفحه 843، خلاصه مقالات بیستمین کنگره گیاهپزشکی ایران، شیراز. پوررحیم ر و فرزادفر ش، 1391.ردیابی آلودگی ویروس وایسیبزمینی در گیاه Capsicum annuum با استفاده از واکنش زنجیرهایپلیمراز. صفحه 146، دوازدهمین کنگره ژنتیک ایران، تهران. پورشریفی پ، دیزجی ا و کوهیحبیبی م، 1391. بررسی تفاوتهای بیولوژیکی و ژنتیکی جدایههای مختلف میزبانی ویروس وای سیبزمینی. صفحه 824، خلاصه مقالات بیستمین کنگره گیاهپزشکی ایران، شیراز. قاسمزاده آ، سخندانبشیر ن و خاکور ر، 1391. ردیابی مولکولی ویروس وایسیبزمینی با استفاده از آغازگرهای عمومی در استان اردبیل. نشریه دانش کشاورزی و تولید پایدار، جلد22، شماره2.صفحههای 67 تا 78. حسینی ع، معصومی ح، حسینیپور ا، حیدرنژاد ج و شعبانیان م، 1385. شناسایی و تمایز نژادهای N، C ، NTNو O ویروس وایسیبزمینی (PVY) با استفاده از روشهای سرولوژی و مولکولی. صفحه 230، خلاصه مقالات هفدهمین کنگره گیاهپزشکی ایران، تهران. راستگو م و طوسی ن، 1391. تعیین میزبانان طبیعی ویروس وای سیبزمینی در منطقه ارومیه و تعیین خصوصیات مولکولی جدایه توتون. صفحه 868، خلاصه مقالات بیستمین کنگره گیاهپزشکی ایران، شیراز. زینتی فخرآباد ف، نصرالله نژاد س، احمدیخواه ا و تقینسب م، 1389. ردیابی ویروس وای سیبزمینی با استفاده از روشهای سرولوژیکی و گیاهان محک در مزارع توتون استان گلستان. صفحه 28، پنجمین همایش ملی ایدههای نو در کشاورزی،اصفهان. زینتی فخرآباد ف، نصرالله نژاد س، احمدیخواه ا و تقینسب م، 1391. فراوانی و تعیین ترادف سه جدایه ویروس وای سیبزمینی از مزارع توتون و مقایسه فیلوژنتیکی با سایر جدایههای دنیا. بیماریهای گیاهی، جلد 48، شماره 3. صفحههای 417 تا 421. مجدآبادی فراهانی س،جعفرپورب، فلاحتی رستگارم وسبک خیز م ع، 1389. ردیابیوشناسایینژاد PVYNTNدر مزارعسیب زمینیاستانخراسانرضوی.نشریهحفاظتعلومگیاهی،جلد24. صفحه های385تا390. معرفزاده ن، خاطری ه، کوهیحبیبی م، مصاحبیمحمدی غ ح، حمزه ن، غضنفری ک و حسینی ع، 1385. وضعیت آلودگی ارقام تجاری توتون به ویروس وای سیبزمینی و شناسایی سویه نکروتیک ویروس در مزارع توتون استانهای مازندران و گلستان. صفحه 225، خلاصه مقالات هفدهمین کنگره گیاهپزشکی ایران، تهران. کریمی، ع ر، 1345. بیماریهای ویروسی سیبزمینی در ایران. نشریهی بیماریهای گیاهی، جلد 3، شماره 2. صفحههای 23 تا 32. Boukhris S, Khamassy N, Glais L and Kerlan C, 2007. Occurrence in Tunisia of potato tuber necrotic ringspot disease (PTNRD) caused by variant PVYNTN of potato virus Y. New Disease Reports 15(5). Brunt AA, 2001.Potyviruses. Pp. 77-86 In: Loebenstein G, Berger PHB, runt AA and Lawson RH, (eds) Virus and virus-like diseases of potatoes and production of seed-potatoes. KluwerAcademic Publishers. Converse RH and Martin RR, 1990. ELISA methods for plant viruses.Academic Press. Cuevas JM, Delaunay A, Rupar M, Jacquot E and Santiago FE, 2012.Molecular evolution and phylogeography of potato virus Y based on the CP gene. Journal of General Virology 93: 2496–2501. Daquino L, Dalmay T and Burgyan, J, 1995. Host range and sequence analysis of isolate of potato virus Y inducing veinal necrosis in pepper. Plant Disease 79(10): 1046-1050. De Bokx JA and Huttinga H, 1981.potatovirus Y. Descriptions of plant viruses, No. 242.Commonw Mycol Inst/Assoc Appl Biol, Kew, England. Fanigliulo A, Comes S, Pacella R, Harrach B, Martin DP and Crescenzi A, 2005. Characterisation of potato virus Y nnp strain indusing veinal necrosis in pepper, naturally ovvuring recombinant strain of PVY. Archives of virology 150(4): 709-720. Gholami S, Koohi habibi M, Boushehri AA and Naghavi MR, 2007. Detection of potato virus Y byreverse transcription polymerase chain reaction (RT-PCR). Iranian Journal of AgriculturalSciences 38: 399-405. Hosseini A, Massumi H, Heydarnejad J, Hosseini Pour A and Varsani A, 2011. Characterisation of potato virus Y isolates from Iran. Virus Genes 42: 128-140. Ibaba JD and Gubba A, 2011. Diversity of potato virus Y infection solanaceous vegetables in the province of Kwazula- natal in the Republic of south Africa. Crop Protection 30: 1404-1408. Liave C, Martinz B, Dıaz-Ruız, JR and Lopez-Abella D, 1999. Serological analysis and coat protein sequence determination of potato virus Y (PVY) pepper pathotypes and differentiation from other PVY strains. European Journal of Plant Pathology 105: 847–857 Lorenzen JH, Piche LM, Gudmestad NC, Meacham T and Shiel P, 2006. A multiplex PCR assay to characterize potato virus Y isolates and identify strain mixtures. Plant Disease 90: 935-94. Lorenzen, J, Nolte P, Martin D, Pasch, JS and Gudmestad NC. 2008. NE-11 represents a new strain variant class of potato virus Y. Archives of Virology 153: 517-525. Mahy BWJ and Van-Regenmorted MHV, 2008.Encylopedia of Virology.Academic Press. Moodley V, Ibaba JD, Naidoo R and Gubba A, 2014. Full-genome analyses of a potato virus Y (PVY) isolate infecting pepper (Capsicum annuum L.) in the Republic of South Africa. Virus Genes 49(3): 466-76. Moravec T, Cerovska N and Boonham N, 2003. The detection of recombinant, tuber necrosing isolates of potato virus Y (PVYNTN) using a three-primer PCR based in the coat protein gene. Journal of Virological Methods 109:63-68. Marei-Jeanne V, Loos R, Peyre J, Alliot B and Signoret P, 2000.Differentiation of poaceae potyviruses by reverse transcription-polymerase chain reaction and analysis. Journal of Phytopathology 148: 141-151. Mostafae S, Mosahebi,G, Koohi Habibi M and Ansari Desfouli E, 2008. Study of biological and molecular characterization of pepper-PVY isolated from pepper field and it’s compersion with other PVY isolates. Iranian Journal of Virology 2: 31-34. Mostafae S, Mosahebi G and Kuhi Habibi, M., 2012. The first report of PVY incidence in Iran pepper fields. Global Advanced Research Journal of Microbiology 2: 013-018. Nie X and Singh RP, 2002.A new approach for the simultaneous differentiation of biological and geographical strains of potato virus Y by uniplex and multiplex RT-PCR. Journal of Virological Methods 104: 45-54. Riechmann JL, Lain S and Garcia JA, 1992.Highlights andprospects of potyvirus molecular biology. Journal Genes Virological 73: 1–16. Rigotti S and Gugerli P, 2007. Rapid identification of potato virus Y strains by one –step triplex RT-PCR.Journal of Virological Methods 140: 90-94. Rolland M, Glais L, Kerlan C and Jacquot E, 2008.A multiple single nucleotide polymorphisminterrogation assay for reliable potato virus Y group variant characterization. Journal of VirologicalMethods147: 108-117. Sadeghi MS, Behjatnia SAA, Masumi M, and Izadpanah K, 2008. Characterisation of a strain of potato virus Y causing eggplant mosaic in southern Iran. Australasian Plant Pathology 37(1): 79–86. Schubert J, Fomitcheva V and Wisniewska JS, 2007. Differentiation of potato virus Y strains using improved sets of diagnostic PCR-primers. Journal of Virological Methods 140: 66-74. Smith P, 1931. Potato virus Y. Description of viruses No: 242. CMI/AAB. Szemes MM, Klerks J, Heuvel V and Schoen CD, 2002. Development of a multiplex amplidet RNA assay for simultaneous detection and typing of potato virus Y isolates. Jornal of Virological Methods 100: 83-96. Tribodet M, Glais L, Kerlan C and Jacqot E, 2005. Characterization of potato virus Y (PVY) molecular determinants involved in the vein necrosis symptom induced by PVYN isolates in infected Nicotiana tabacum cv.Xanthi. Journal of General Virology 86: 2101-2105. Xianzhou N and Maturesh S, 2013. Response of potato, tabacco and Physalis floridana plants to mixed infection with PVY, PVYNTN and PVYO strains. Journal Plant Pathology 35(3): 390-401. Zinati fakhrabad F, AhmadikhahA and Nasrollahnejad S, 2012.Identification and detection of Potato virus Y strains by molecular methods in tobacco fields of North Iran. International Research Journal of Applied and Basic Sciences 3: 1422-1428. | ||
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,288 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 655 |