| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شمارهها | 1,545 |
| تعداد مقالات | 18,852 |
| تعداد مشاهده مقاله | 62,979,915 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 22,879,867 |
آینده پژوهی پیشرانهای کلیدی مؤثر بر برندسازی مجموعه هشت بهشت شهر سهند | ||
| جغرافیا و برنامهریزی | ||
| دوره 29، شماره 94، 1404، صفحه 21-1 اصل مقاله (1.73 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/gp.2024.59554.3213 | ||
| نویسنده | ||
| لیلا بلیلان اصل* | ||
| دانشیار گروه معماری،دانشگاه تبریز،تبریز،ایران. | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با توجه به ارزشهای ویژهی شهر سهند و به ویژه مجموعه هشت بهشت، سعی کرده تا پتانسیلها و نیز نقاط ضعف و محدودیتهایی را که این شهر برای بهرهگیری از ظرفیتهای برندسازی شهری خود مواجه است شناسایی و اولویتها را جهت برنامهریزی و جهتیابی ایجاد برند شهری معرفی و پیش بینی نماید. در این راستا هدف پژوهش حاضر تبیین پیشرانهای کلیدی مؤثر بر برندسازی مجموعه هشت بهشت شهر سهند است پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی، از نظر ماهیت توصیفی- تحلیلی و ازحیث روش ترکیبی از روشهای کتابخانهای و پیمایشی و مبتنی بر رویکرد آیندهپژوهی میباشد. قلمرو پژوهش شهر سهند بوده است.جامعه آماری این پژوهش 30 نفر از کارشناسان در حوزه شهری و برندشهری است.جهت تجزیه تحلیل دادها از روش دلفی، ماتریس اثرات متقاطع(میکمک) استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان داد از میان 38 عامل اصلی تأثیرگذار بر برندسازی مجموعه هشت بهشت شهر سهند ، 14 متغیر به-عنوان کلیدی و تأثیرگذار شناخته شدهاند. که این متغیرها بیشترین تأثیرگذاری و کمترین تأثیرپذیری را بر آینده توسعه برندسازی مجموعه هشت بهشت شهر سهند دارند. همچنین نتایج نشان داد از لحاظ تأثیرگذاری مستقیم متغیرهای مانند ایجاد فضاها و ساز و کارهای جدید با امتیاز 79، تأثیرگذاری مجموعه در ایجاد حس آرامش و متفاوت بودن فرم و ارتفاع فضاهای سبز و آب نماهای موجود با کسب امتیاز 73 و 72 به ترتیب در جایگاههای اول تا سوم واقع شدهاند. از سوی دیگر متغیرهای که تأثیری غیرمستقیم بر برندسازی مجموعه هشت بهشت شهر سهند دارند عبارتاند از ایجاد فضاها و ساز و کارهای جدید با امتیاز 198401، متفاوت بودن فرم و ارتفاع فضاهای سبز و آب نماهای موجود با امتیاز 192442و تأثیرگذاری مجموعه در ایجاد حس آرامش با امتیاز 186585به ترتیب در جایگاههای اول تا سوم واقع شدهاند. | ||
تازه های تحقیق | ||
برندسازی شهر از عناصر مختلفی از جمله ویژگیهای شهری، محیط زیست، سیاست، اقتصاد، جامعه و فرهنگ تشکیل شده است. این عناصر گرد هم میآیند تا برند تجاری یک شهر را تشکیل دهند. این عناصر به تدوین استراتژی موفق برند کمک میکند و نه تنها حس تعلق را بهبود میبخشد بلکه باعث افزایش غرور شهر میشود. علاوه بر این، این عناصر قابلیت اطمینان شهر را فراهم میکنند. این اقدامات تصویرسازی بلندمدت در شهر مبتنی بر عناصر ملموس و ناملموس هویت شهر بوده و به اثرات اجتماعی کمک میکند. بنابراین تدوین استراتژی برندسازی شهر به عنوان یک استراتژی مبتنی بر فرهنگ و محیط شهر به منظور ارتقای کیفیت شهر و توسعه پایدار ضروری است. یکی از گامهای اساسی برای ورود به فرآیند برندسازی برای شهر سهند و به ویژه مجموعه هشت بهشت، تدوین استراتژیهایی با دید آیندهنگرانه برای کمک به حل مشکلات و برنامهریزی مناسب آینده این شهر است. بنابراین پژوهش حاضر در راستای شناسایی عوامل و پیشرانهای تأثیرگذار بر آینده برندسازی مجموعه هشت بهشت در شهر سهند میباشد. برای دستیابی به این هدف در ابتدا پس از مرور جامعی بر ادبیات تحقیق، 14 شاخص و 38 مؤلفه به عنوان متغیرهای مؤثر بر برندسازی مجموعه هشت بهشت در شهر سهند از طریق تکنیک دلفی شناسایی شدهاست در ادامه 5 دسته از عوامل (عوامل تنظیمی، عوامل دووجهی، عوامل تأثیرگذار، مستقل،تأثیرپذیر) مورد شناسایی قرار گرفتند و در نهایت از میان 38 عامل، تعداد 14 عامل، به عنوان پیشرانهای اصلی وکلیدی شناسایی شدند. که عبارتند از اثرگذاری مجموعه در توسعه شهر، جذابیت و برندسازی شهر جدید سهند، خلاقیت و نوآوری در طراحی شده برای بازیهای متنوع، توجه به ارزشها و باورهای ایرانی، رضایت از برقراری نظم و امنیت، تمایل به بازدید مجدد، وجود آرامش و نبود آلودگی صوتی، شاخص بودن بناها و فضاهای موجود، ایجاد فضاها و سازوکارهای جدید متناسب با زندگی مدرن امروز، پتانسیلهای مطلوب برای ایجاد فضاهای ورزشی، بهرهگیری از نمادها و هویتهای ایرانی، منحصربهفرد بودن مجموعه بواسطه امکانات و وسعت، متفاوت بودن شکل، رنگ و اجزای ساختمانها و آرامش بخض بودن فضاهای باز و بسته و توزیع مراکز خرید و فروش صنایع دستی. که در هر دو حالت تأثیرات مستقیم و تأثیرات غیرمستقیم، دارای بالاترین وزن نسبت به سایر عوامل تأثیرگذار میباشند. و این بهدلیل بالا بودن اهمیت این عوامل در توسعه شاخصهای برندسازی شهری میباشد. بنابراین توجه به این عوامل و تاثیرات آنها از سوی مدیران و مسئولین امر میتواند شرایط توسعه مطلوب و کارآمد برای تحقق برندسازی شهری در مجموعه هشت بهشت را در آینده فراهم سازد. همچنین با خروجی نرمافزار میک مک با ابعاد ماتریس 38*38در 14 بخش کلان و با تحلیل اثرات متقاطع شاخص پرشدگی حدود 70 درصد بود که نشان از تأثیرگذاری بالای روندها بر یکدیگر بود. مجموعاً 1066 رابطه شناساییشده که از این مقدار 378 رابطه دارای ارزش عددی صفر؛ 388 رابطه دارای عددی یک، 441 رابطه دارای ارزش عددی دو و درنهایت 237 رابطه نشان از ارزش عددی سه میباشد. هرکدام از رابطههای فوق نشاندهنده میزان تأثیرگذاری قوی تا بدون تأثیر میباشد. نتایج این پژوهش نشان داد که تحلیل شرایط فعلی مجموعه هشت بهشت در شهر سهند حاکی از آن است که فاصله کنونی سیستم با اهداف و آرمانهای طرح پایه آمایش و سند تدبیر توسعه استان آذربایجان شرقی بسیار زیاده بوده و سیستم برای پوشش اهداف و آرمانهای طرح، راه پر فراز و نشیبی دارد. اگر صحنه پیشروی برنامهریزی را طیفی از وضعیتهای شرایط بحرانی تا مطلوبیت کامل فرض کنیم، میتوان گفت که شرایط فعلی سیستم از وضعیت مناسبی برخوردار نیست و فاصله زیادی تا پوشش اهداف طرح پایه آمایش و سند تدبیر توسعه استان دارد. در مجموع باید گفت نتیجه اصلی پژوهش حاکی از آن است که 14 عامل کلیدی بازیگران اصلی و مؤثر بر وضعیت آینده برنامهریزی برند گردشگری در مجموعه هشت بهشت در شهر سهند هستند و شرایط فعلی این عوامل نیز چندان مطلوب نیست؛ بنابراین وضعیت آینده سیستم ادامهدهنده شرایط فعلی با روندی نامطلوب خواهد بود. همچنین تحلیل سناریوهای محتمل و باورکردنی وقوع شرایط نامطلوب و بحرانی را برای وضعیت آینده سیستم دور از انتظار نمیدانند. با توجه به وجود مسائل متعدد شهر سهند در حوزههای مختلف ایجاد برند شهری از جنبههای مختلف میتواند به بهبود وضعیت این شهر در آینده کمک نماید. از نظر اقتصادی برندسازی مجموعه هشت بهشت میتواند به رونق کسب و کارهای کوچک و ایجاد اشتغال در شهر کمک نماید. همچنین میتواند در جذب سرمایه گذاران خارجی و بومی این شهری و درنتیجه رونق اقتصادی آن کمک نماید. از جنبه اجتماعی برندسازی مجموعه هشت بهشت میتواند هویت شهر سهند را ارتقا دهد. علاوه براین برندسازی مناسب این شهر میتواند افکار عمومی مثبت یا تصویر مطلوبی برای شهر را ایجاد کند که این امر میتواند برای بازدید کنندگان و دیگران الهام بخش باشد که در نهایت به جذب گردشگران و مسافران به این شهر کمک خواهد نمود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| برندسازی؛ مجموعه هشت بهشت؛ آیندهپژوهی؛ MicMac؛ شهر سهند | ||
| اصل مقاله | ||
|
هدف: پژوهش حاضر با توجه به ارزشهای ویژهی شهر سهند و به ویژه مجموعه هشت بهشت، سعی کرده تا پتانسیلها و نیز نقاط ضعف و محدودیتهایی را که این شهر برای بهرهگیری از ظرفیتهای برندسازی شهری خود مواجه است شناسایی و اولویتها را جهت برنامهریزی و جهتیابی ایجاد برند شهری معرفی و پیش بینی نماید. در این راستا هدف پژوهش حاضر تبیین پیشرانهای کلیدی مؤثر بر برندسازی مجموعه هشت بهشت شهر سهند است. روش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی، از نظر ماهیت توصیفی- تحلیلی و ازحیث روش ترکیبی از روشهای کتابخانهای و پیمایشی و مبتنی بر رویکرد آیندهپژوهی میباشد. قلمرو پژوهش شهر سهند بوده است.جامعه آماری این پژوهش 30 نفر از کارشناسان در حوزه شهری و برندشهری است.جهت تجزیه تحلیل دادها از روش دلفی، ماتریس اثرات متقاطع (میکمک) استفاده شده است. یافتههای پژوهش: نشان داد از میان 38 عامل اصلی تأثیرگذار بر برندسازی مجموعه هشت بهشت شهر سهند، 14 متغیر بهعنوان کلیدی و تأثیرگذار شناخته شدهاند. که این متغیرها بیشترین تأثیرگذاری و کمترین تأثیرپذیری را بر آینده توسعه برندسازی مجموعه هشت بهشت شهر سهند دارند. نتایج: همچنین نتایج نشان داد از لحاظ تأثیرگذاری مستقیم متغیرهای مانند ایجاد فضاها و ساز و کارهای جدید با امتیاز 79، تأثیرگذاری مجموعه در ایجاد حس آرامش و متفاوت بودن فرم و ارتفاع فضاهای سبز و آب نماهای موجود با کسب امتیاز 73 و 72 به ترتیب در جایگاههای اول تا سوم واقع شدهاند. از سوی دیگر متغیرهای که تأثیری غیرمستقیم بر برندسازی مجموعه هشت بهشت شهر سهند دارند عبارتاند از ایجاد فضاها و ساز و کارهای جدید با امتیاز 198401، متفاوت بودن فرم و ارتفاع فضاهای سبز و آب نماهای موجود با امتیاز 192442و تأثیرگذاری مجموعه در ایجاد حس آرامش با امتیاز 186585به ترتیب در جایگاههای اول تا سوم واقع شدهاند. | ||
| مراجع | ||
|
امانپور، سعید؛ دامن باغ، صفیه و علیزاده، هادی (1399)، تحلیل عوامل مؤثر در شکل گیری تصویر شهر در راستای برندسازی مؤثر شهری. مطالعۀ موردی: کلانشهر اهواز، آمایش جغرافیایی فضا، (35)، صص86-67.
پرچکانی، پروانه (1395). تأثیر مؤلفه های فرهنگی در معماری برند شهرها با رویکرد گردشگری مطالعه موردی: لیون فرانسه، فصلنامه هنر و تمدن شرق، 4 (12).
تیموری، ایرج؛ حکیمی، هادی و حسین پورشاد، ویدا (1395)، بررسی نقش متغیرهای کالبدی و دسترسی در تعیین قیمت مساکن آپارتمانی در شهرهای جدید مطالعه موردی: شهر جدید سهند، جغرافیا و برنامهریزی، 20(57)، 81-95.
جعفری، فیروز؛ بهادری، حسن؛ احمدزاده حسن و پناهی، علی (1401)، آیندهنگاری برندسازی کلانشهر تبریز با رویکرد برنامه ریزی سناریومبنا. مطالعات ساختار و کارکرد شهری، 9(30)، 7-31.
ربانی، رومینا؛ جلالی، سید مهدی و مهرمنش، حسن (1399). تبیین الگوی راهبردی برند سازی شهری در صنعت گردشگری، فصلنامه مطالعات مدیریت راهبردی، 11(42)، 171-188.
رحیمیان، اشرف و منوریان، عباس (1395)، برندسازی شهری در ایران؛ کارکرد، تجارب و فرآیند، تهران، انتشارات مرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهران.
شمس، شهاب الدین؛ حسینی، ابوالحسن و خورشیدیان، رادمان (1395)، تحلیل و ارزیابی کاربرد روش تحلیل سلسله مراتبی فازی در اولویت بندی سناریوهای توسعه گردشگری روستایی، برنامهریزی و توسعه گردشگری، 5(18)، 158-178.
شیرزاد، منیر؛ فیضی، هاجر و رضایی بنفشه، مجید (1401)، شبیهسازی تبخیر تعرق روزانه گیاه مرجع با استفاده از روش هوش مصنوعی و مقایسه آن با روشهای تجربی (مطالعه موردی: آذربایجان شرقی)، جغرافیا و برنامهریزی، 26(80), 183-171.
عنابستانی، علیاکبر؛ پورجوپاری، مرضیه و خدادادی، علی (1400)، تحلیل عاملهای تأثیرگذار بر شکلگیری برند گردشگری روستایی شهرستان کرمان، مطالعات اجتماعی گردشگری، 9(17 )، 1-28.
فصیحی، حبیب اله؛ رضائیان، هانی و حسینی، سیده مهشید (1400)، تحلیل فضایی شاخصهای شهر سالم در شهر جدید سهند، جغرافیا و برنامهریزی، 25(78)، 309-321.
قرخلو، مهدی و اشرفی، یوسف (1388)، مکانیابی شهر جدید سهند (ارزیابی نقاط قوت و ضعف مکان انتخابی)، فصلنامه اطلاعات جغرافیایی (سپهر)، 18(69)، 36-28.
محبی، زینب؛ ساسانپور، فرزانه؛ شماعی، علی و فصیحی، حبیب اله (1401)، آینده پژوهی توسعه برندینگ شهری در کلانشهر قم. مجله آمایش جغرافیایی فضا،12(2)، 65-82.
منعم لفمجانی، صادق؛ شبگو منصف، سید محمود و قلیپورسلیمانی، علی (1401)، جایگاه رقابتی برند گردشگری استان گیلان: محرکها و پیامدها، مطالعات جغرافیایی نواحی ساحلی، 3(1)، 5-26.
نادی، محمدباقر؛ اکبری، رضا و رفیعیان، محسن (1401)، تبیین مدل برندسازی شهری در راستای توسعه گردشگری (نمونه مورد مطالعه: شهر یزد). فصلنامه مطالعات شهری، 11(43)، 3-14.
نیکمنش، شمسالدین؛ زرجو، شبنم؛ عاقلی، میثم و پورکسمایی، مریم (1400)، عوامل مؤثر بر مدیریت معماری برند مقصدهای گردشگری استان البرز، مطالعات اجتماعی گردشگری، 9(17)، 165-188.
وثوقی، لیلا؛ عبدلی، مریم؛ خزایی، فاطمه و سارانی، مجید (1399)، واکاوی ظرفیت برندسازی شهری و عناصر برند در مقصد گردشگری مبتنی بر رویکرد هویت مبنا، نشریه گردشگری شهری، 7(3)، 143-159.
وحیدزادگان، فریبا و زنگی آبادی، علی (1400). بررسی نقش تصویر برند در ارزش ویژه برند گردشگری اصفهان از دیدگاه گردشگران داخلی، گردشگری و توسعه، 10(4)، 63-72.
Alexander, A, Teller, Ch, WOOD, S (2020), Augmenting the urban place brand – On the relationship between markets and town and city centres, Journal of Business Research. 116, 642-654. Chan, A., Suryadipura, D., Kostini, N. (2021). City image: city branding and city identity strategies. Review of Integrative Business and Economics Research, 10, 330-341. Cudny, W, Comunian, C, Wolaniuk, A (2020), Arts and creativity: A business and branding strategy for Lodz as a neoliberal city, Cities, Volume 100May 2020Article 102659. frías-Jamilena, D. M. & Sabiote-Ortiz, C. M. & Martín-Santana, J. D. & Beerli-Palacio, A. (2018) The effect of Cultural Intelligence on consumer-based destination brand equity, Annals of Tourism Research, Vol.72, pp.22-36. Gilboa, S., & Jaffe, E. (2021). Can one brand fit all? Segmenting city residents for place branding. Cities, 116, 103287. Jojic, S. (2018). City branding and the tourist gaze: City branding for tourism development. European Journal of Social Science Education and Research. Kavaratzis, M & Hatch, M.J. (2013), “The dynamics of place brands: an identity-based approach to place branding theory”, Marketing Theory, Vol. 13 No. 1, pp. 69-86. Kotler. P., Asplund. C., Rein. I., and Heider, D. (2010). ‘Marketing Places Europe: Attracting Investments, Industries, Residents and Visitors to European Cities, Communities, Regions and Nations’, Pearson Education, London, UK. Ma, W, de Jong, M, de Bruijne, M, Schraven, D (2020), Economic city branding and stakeholder involvement in China: Attempt of a medium-sized city to trigger industrial transformation, Cities, Volume 105October 2020Article 102754. Munda, G. (2009). A conflict analysis approach for illuminating distributional issues in sustainability policy. European Journal of Operational Research, 194(1), pp.307-322. Pan, H.; Page, J.; Zhang, L.; Chen, S.; Cong, C.; Destouni, G.; Kalantari, Z.; Deal, B. (2019). Using comparative socio-ecological modeling to support Climate Action Planning (CAP). J. Clean. Prod. 2019, 232, 30–42. Scholvin, S. (2021). Analysing gateway cities at different scales: From global interlinking and regional development to urban branding. Geography Compass, 15(7), e12579. Villar, F.R.C.)2018(. City branding and the theory of social representation, Bitacora, 28(1), pp.33-38. Yun, J (2019), a copy is (not a simple) copy: Role of urban landmarks in branding Seoul as a global city, Frontiers of Architectural Research, 8(1), p.p 44-54. Zenker, S. (2018). City Marketing and Branding as Urban Policy, Cities, (80), 1-70. Zhang, Li; & Xiaobin Zhao, S. (2018). City branding and the Olympic effect: A case study of Beijing. Cities, 26, 245–254. Zhao, Y. (2015). China’s Leading Historical and Cultural City: Branding Dali City through Public-private Partnership in Bai Architecture Revitalization, Cities, 49, pp.106-112. Vahabian, M., Ghanbari, N., Nori, S. A., & Kalhornia, B. (2021). Explain the components of urban branding, Emphasizing the Dimensions of Tourism. Shock and Vibration, 2021, 1-7. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 643 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 284 |
||