آمار
| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شماره‌ها | 1,548 |
| تعداد مقالات | 18,867 |
| تعداد مشاهده مقاله | 63,033,158 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 22,920,875 |
حکمروایی شهری در دوران پسا کرونا: فراتحلیلی کیفی با تاکید بر شناسایی عومل موثر در نشریات علمی-پژوهشی جغرافیایی ایران | ||
| جغرافیا و برنامه‌ریزی | ||
| دوره 30، شماره 96، شهریور 1405، صفحه 21-1 اصل مقاله (1.42 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/gp.2024.58643.3191 | ||
| نویسندگان | ||
| شهریور روستایی* 1؛ رسول قربانی2؛ حدیث بردبار3 | ||
| 1استاد دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز،تبریز،ایران | ||
| 2دانشگاه تبریز | ||
| 3دانشجوی دکترای گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده برنامه‌ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر سعی بر آن داشته است تا با مطالعه و بررسی مقالات علمی-پژوهشی داخلی به استخراج مهم‌ترین عوامل و مولفه‌های تاثیرگذار بر حکمروایی شهری در دوران پساکرونا بپردازد و سپس در گام بعدی یک اولویت‌بندی از عوامل مذکور ارائه نماید، ارائه چارچوبی مفهومی برای حکمروایی شهری در دوران پساکرونا نیز به عنوان هدف فرعی این پژوهش به شمار می‌رود. پژوهش پیش‌رو از نوع اسنادی بوده و به لحاظ روش‌شناسی یک پژوهش کیفی مروری به شمار می‌رود. جامعه آماری تحقیق شامل مقالات در دسترس چاپ شده در مجلات داخلی معتبر تا انتهای سال 1401 شمسی می‌باشد که برای نمونه‌گیری از پایگاه‌‌های داخلی استفاده شده است. نوآوری پژوهش حاضر، در داشتن دیدگاهی کل‌نگر و سیستماتیک به مطالعات حوزه حکمروایی شهری و نیز تحقیقات صورت گرفته در رابطه با حکمروایی شهری در دوران کرونا و پس از آن با استفاده از روش فراتحلیل کیفی می‌باشد تا با تکیه بر روش مذکور و تحلیل تحقیقات پیشین عوامل و مولفه‌های موثر شناسایی شده و نیز بر اساس میزان اهمیت اولویت‌بندی گردند، تا در نهایت پژوهش حاضر به عنوان راهنمای عمل به مدیران و پژوهشگران برای برخورداری از چشم‌انداز مناسب در حوزه حکمروایی شهری در دوران پساکرونا یاری رساند. در رابطه با مهم‌ترین عوامل و مولفه‌های تاثیرگذار بر حکمروایی شهری در دوران پساکرونا نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که عامل ساختاری با سه مولفه موثر (شفافیت، قانون‌مندی و عدالت‌محوری) و مجموع امتیاز مولفه‌ها 21 در اولویت اول، عامل نهادی با یک مولفه موثر (مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی) و مجموع امتیاز مولفه‌ها 10 در اولویت دوم، عامل فردی با یک مولفه موثر (مشارکت شهروندان) و مجموع امتیاز مولفه‌ها 6 در اولویت سوم، عامل فرهنگی بدون داشتن مولفه موثر و با مجموع امتیاز مولفه‌ها 3 در اولویت چهارم و عامل فضایی نیز بدون داشتن مولفه موثر و با مجموع امتیاز مولفه‌ها 2 در اولیت پنجم قرار می‌گیرند. | ||
تازه های تحقیق | ||
نتایج یافته‌های توصیفی حاکی از آن است که بیشترین فراوانی مقالات مربوط به سال 1400 با تعداد 6 عنوان مقاله و کمترین میزان فراوانی مربوط به سال‌های 1396 و 1398 با صرفا یک عنوان مقاله می‌باشد. مقالات منتخب حاصل کار و مشارکت مجموع 48 نویسنده از 7 استان و 8 شهر کشور ایران بوده است و بیشترین تعداد مقالات به لحاظ توزیع مکانی نویسندگان و یا همان محل تدوین متعلق به استان آذربایجان شرقی است و کمترین تعداد مقالات به لحاظ توزیع مکانی نویسندگان متعلق به استان‌های زنجان، اردبیل، قزوین، کرمانشاه، خوزستان می‌باشد. همچنین غالب نویسندگان مقالات منتخب دارای مدرک علمی کارشناسی ارشد بودند. یافته‌های محتوایی مقالات نیز نشانگر آن است بیشترین و کمترین تعداد مقالات به لحاظ نوع پژوهش، به ترتیب دارای رویکرد ترکیبی (آمیخته) و کیفی می‌باشند. همچنین بیشترین و کمترین تعداد مقالات به لحاظ هدف پژوهش به ترتیب دارای هدف پژوهش کاربردی و بنیادی هستند. در ادامه یافته‌های محتوایی مقالات حاکی از آن است که بیشترین و کمترین تعداد مقالات به لحاظ ماهیت و روش تحقیق به ترتیب دارای رویکرد پژوهشی توصیفی-تحلیلی و رویکرد پژوهشی همبستگی می‌باشند. همچنین بیشترین و کمترین تعداد مقالات به لحاظ روش گردآوری داده‌ها به ترتیب دارای روش میدانی و کتابخانه‌ای هستند، لازم به ذکر می‌باشد که 13 عنوان و معادل 25/81% از مقالات به صورت توامان از روش کتابخانه‌ای و میدانی برای گردآوری داده‌ها بهره جستند. در نهایت نیز یافته‌های محتوایی مقالات در رابطه با سوالات پژوهش‌ها نشان داد که بیشترین و کمترین تعداد مقالات چگونگی و چیستی را مورد بررسی قرار دارند که در این میان تعداد 6 عنوان و معادل 5/37% از مقالات هم چیستی و هم چگونگی را بررسی نموده‌اند. با توجه به یافته‌های پژوهش و در پاسخ به سوالات تحقیق می‌توان گفت که مهم‌ترین عوامل و مولفه‌های تاثیرگذار بر حکمروایی شهری در دوران پساکرونا و اولویت‌بندی آن‌ها به ترتیب شامل عوامل اساسی ساختاری (اقتصاد سیاسی شهری، شرایط جغرافیایی و تاریخی) با معیارهای شفافیت، قانون‌مندی، عدالت‌محوری، اثربخشی و کارایی و تمرکززدایی؛ نهادی (ارتباط میان کارگزاران و فرهنگ) با معیارهای مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی، اجماع‌پذیری، بینش راهبردی و صداقت رسانه‌ای؛ فردی (نقش منافع شخصی در اقدامات جمعی، استراتژی‌ها و تصمیم‌های بازیگران) با معیارهای مشارکت شهروندان و جهت‌گیری توافقی؛ فرهنگی (نظام‌های ارزشی تاریخی و اجتماعی) با معیارهای تخصص‌گرایی، آگاهی بخشی و آموزش مستمر شهروندان و فضایی (برهم‌کنش‌های بین‌المللی، ملی و منطقه‌ای-محلی) با معیارهای راهبردهای نوین بهداشتی و همکاری فرابخشی سازمان‌ها می‌باشد که جزئیات مولفه‌های موثر به تفکیک عوامل مربوطه و با ذکر فراوانی و درصد تکرار فراوانی به تفصیل و در قالب جدول 5 و اشکال 4 و 5 ذکر گردیده است. حال با توجه به لزوم پیشنهاد و ارائه یک چارچوب مفهومی برای فرایند حکمروایی شهری در دوران پساکرونا، در پژوهش حاضر با تکیه بر یافته‌های تحقیق و اولویت‌بندی صورت گرفته، پیشنهاداتی اجرایی و عملیاتی به شرح زیر برای متولیان مدیریت و برنامه‌ریزی شهری ارائه می‌گردد: ساختاری: اتخاذ رویکرد حکمروایی شهری در هنگام بروز بحران‌های مرتبط با حوزه سلامت شهروندان به دلیل اتکاء ساختار این رویکرد بر مولفه‌های مرتبط با اقتصاد سیاسی شهر، شرایط جغرافیایی و تاریخی نظیر مولفه شفافیت که تحقق آن در گرو صداقت مسئولین در دادن اطلاعات و آمارهای بهداشتی، نظرخواهی مسئولین از مردم نسبت به طرح‌های مرتبط با بهداشت عمومی، مصمم بودن به اجرای تصمیمات گرفته شده جهت مهار و کاهش اثرات سوء پاندمی و مشخص بودن فرایند تائید و تصویب سیاست‌های مقابله با پاندمی کرونا می‌باشد؛ مولفه قانون‌مندی که تحقق آن در گرو وجود قوانین کارآمد مرتبط با حوزه سلامت، رعایت عادلانه چارچوب‌های قانونی در تصمیم‌گیری‌های مرتبط با بهداشت عمومی، دور بودن دست افراد غیرمسئول از تصمیم‌گیری‌های حوزه بهداشت و ایجاد چهارچوبی قانونی و مشروع برای ساختار و نیز رعایت کردن آن برای همه و ترویج آن در سطح جامعه است؛ مولفه عدالت‌محوری که تحقق آن در گرو ایجاد فرصت‌های مناسب و برابر برای همه شهروندان به منظور کاهش اثرات مخرب اقتصادی ناشی از پاندمی کرونا و تلاش برای تخصیص و توزیع عادلانه منابع و مشارکت اقشاری که در فرایند اعلام نظر و تصمیم‌گیری‌های مرتبط با حوزه سلامت نقشی ندارند، می‌باشد؛ مولفه تمرکززدایی که تحقق آن در گرو اعطای اختیارات به نهادهای محلی در جهت کسب مشروعیت و واگذاری بخشی از اختیارات و وظایف دستگاه‌های دولتی به نهادهای محلی و شهرداری‌ها در جهت اداره امور و برآوردن خواسته‌های شهروندان در طول شیوع کرونا و در دوران پساکرونا است و مولفه اثربخشی وکارایی که تحقق آن در گرو استفاده از کارایی مدیران رده‌های میانی و بالایی در رابطه با مهار پاندمی کرونا، میزان اثربخشی حکومت در جمع‌آوری درآمدهای مالیاتی و سایر درآمدهای آن و تخصیص آن به حوزه سلامت عمومی، تدوین به موقع بودجه‌های سالانه بهداشتی، توانایی حکومت در ایجاد زیرساخت‌های بهداشتی در سطح محلی، توانایی حکومت در حل مشکلات اقتصادی ناشی از بحران کرونا، کیفیت خدمات مدنی و میزان توانایی دیوان‌سالاری در زمان شیوع کرونا و نیز دوران پساکرونا و نیز توانایی حکومت در رویارویی با بحران‌های نظیر پاندمی کرونا می‌باشد. نهادی: تاکید بر بعد نهادی حکمروایی شهری به دلیل تاکید این رویکرد بر مولفه‌های مرتبط با ارتباط کارگزاران و فرهنگ نظیر مولفه مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی که تحقق آن در گرو تلاش مدیران برای تشویق مردم به پذیرش مسئولیت‌های بهداشت شخصی و جمعی، شایستگی مدیران محله در پذیرش مسئولیت‌های مرتبط با بهداشت عمومی، اعتراف مدیران محله به اشتباهات خود در حوزه سلامت عمومی، پیگیری تحقق طرح‌های بهداشتی در دست اجرا جهت کاهش اثرات مخرب شیوع پاندمی کرونا، برگزاری جلسات عمومی برای تشریح اقدامات مدیران شهری در راستای مقابله با شیوع پاندمی کرونا، ایجاد سازوکار برای انتقال نیازها و خواسته‌های اهالی محله به مسئولان رده بالا، روراست بودن مدیران محله در ارائه برنامه‌های مهار پاندمی و کاهش اثرات بلندمدت آن در دوران پساکرونا است؛ مولفه اجماع‌پذیری که تحقق آن در گرو توجه به منافع همه شهروندان به طور مستقیم و غیرمستقیم توسط نهادهای قانونی مرتبط با حوزه سلامت می‌باشد؛ مولفه بینش راهبردی که تحقق آن در گرو فراتر رفتن از روزمرگی‌ها در برخورد با مسائل بهداشتی محله در دوران پساکرونا و بهره‌مندی از بینشی عمیق، ژرف، آینده‌نگر، گسترده و درازمدت در زمینه بهداشت عمومی است و مولفه صداقت رسانه‌ای که تحقق آن در گرو پایبندی به اصل صداقت خبری در اعلام اخبار، اطلاعات و آمارهای مرتبط با پاندمی کرونا می‌باشد. فردی: تاکید بر بعد فردی حکمروایی شهری به دلیل تاکید این رویکرد بر مولفه‌های مرتبط با نقش منافع شخصی در اقدامات جمعی نظیر مولفه مشارکت شهروندان که تحقق آن در گرو سهیم شدن شهروندان در قدرت و تاثیرگذاردن بر تصمیم‌گیری‌های مرتبط با بهداشت عمومی، نظارت اهالی محله بر تصمیم‌گیری‌های مربوط به بهداشت محله، ایجاد بستری برای فعالیت مردم، واگذاری اداره محله به خود محله، تسهیل مداخله شهروندان در روند برنامه‌های مرتبط با حوزه سلامت است و مولفه جهت‌گیری توافقی که تحقق آن در گرو میانجیگری بین دیدگاه‌ها و منافع مختلف موجود در سطح جامعه شهری به منظور دستیابی به توافقات گسترده درباره طرح‌ها و برنامه‌ها در جهت مقابله با پاندمی کرونا و کاهش اثرات مخرب آن در دوران پساکرونا می‌باشد. فرهنگی: توجه به بعد فرهنگی حکمروایی شهری به دلیل تاکید این رویکرد بر مولفه‌های مرتبط با نظام‌های ارزشی تاریخی و اجتماعی نظیر مولفه تخصص‌گرایی که تحقق آن در گرو بکارگیری مدیران و متولیان متخصص در تمامی حوزه‌های مرتبط با امور شهری مانند بهداشت است؛ مولفه آگاهی‌بخشی که تحقق آن در گرو افزایش آگاهی شهروندان از حقوق و مسئولیت‌های خود برای مقابله با بحران کرونا و نیز کاهش اثرات مخرب آن در دوران پساکرونا می‌باشد و مولفه آموزش مستمر شهروندان که تحقق آن در گرو آموزش شهروندان در بخش‌های مختلف شهر و در رابطه با تمامی ابعاد و زمینه‌ها نظیر بهداشت عمومی است. فضایی: توجه به بعد فضایی حکمروایی شهری به دلیل تاکید این رویکرد بر مولفه‌های مرتبط با برهم‌کنش‌های بین‌المللی، ملی و منطقه‌ای-محلی نظیر مولفه راهبردهای نوین بهداشتی که تحقق ان در گرو معطوف‌سازی ذهنیت هر مدیر و مسئولی به این امر که چگونه و با چه تمهیدات و راهبردهایی می‌توان تاثیرات مخرب و خطرناک بحران بوجود آمده را کاهش داد و یا کاملا از بین برد، می‌باشد؛ مولفه همکاری فرابخشی سازمان‌ها که تحقق آن در گرو همکاری ارگان‌ها و سازمان‌های دولتی و غیردولتی در دوران بروز بحران برای مقابله با آن و نیز همکاری شهروندان در راستای وظایف و مسئولیت‌های شهروندی برای کاهش اثرات مخرب ناشی از بحران‌هایی نظیر پاندمی کرونا، است. ذکر این نکته بسیار حائز اهمیت می‌باشد که عوامل و مولفه‌های موثر در شیوه حکمروایی شهری در دوران پساکرونا به صورت زنجیره‌ای به هم متصل هستند و اجرایی شدن هر کدام مستلزم اجرای سایر اصول می‌باشد؛ به عبارت دیگر عوامل و مولفه‌های موثر در شیوه حکمروایی شهری در دوران پساکرونا یک مجموعه ساختار به هم وابسته هستند که بهبود در وضعیت هرکدام به بهبود در شرایط مولفه دیگر منجر می‌شود. در پایان جهت ارتقاء سطح کیفی مطالعات آینده پژوهشگران و دانشگاهیان نیز پیشنهاداتی به شرح زیر ارئه می گردد: انجام مطالعات امکان سنجی پیاده‌سازی اقدامات موثر و مورد نیاز جهت اتخاذ رویکرد حکمروایی شهری در دوران پساکرونا با تاکید بر عوامل و مولفه‌ها و اولویت‌بندی‌های شناسایی شده در پژوهش حاضر، انجام پژوهش‌های فراتحلیل در رابطه با موضوع پژوهش با استفاده از روش‌ها و مدل‌های کمی، انجام پژوهش‌های فراتحلیل در رابطه با موضوع پژوهش با استفاده از مقالات معتبر انگلیسی زبان و مقایسه نتایج با تحقیق کنونی و همچنین انجام پژوهش‌های فراتحلیل با رویکرد تطبیقی و مقایسه وضعیت کشور ایران با کشورهای مشابه از نظر ساختار مدیریت شهری و وضعیت بهداشت و سلامت عمومی جامعه. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| حکمروایی شهری؛ کرونا؛ فراتحلیل؛ عوامل و مولفه‌ها | ||
| اصل مقاله | ||
|
پژوهش حاضر سعی بر آن داشته است تا با تحلیل پژوهش‌های مربوط به حکمروایی شهری در دوران پساکرونا، مهم‌ترین عوامل و مولفه‌های اثرگذار را به عنوان هدف اصلی مورد شناسایی قرار داده و سپس به ارائه یک اولویت‌بندی از این عوامل و مولفه‌ها بپردازد. این پژوهش از نوع اسنادی بوده و به لحاظ روش‌شناسی یک پژوهش کیفی مروری است. جامعه آماری شامل مقالات در دسترس چاپ شده در مجلات داخلی معتبر تا انتهای سال 1401 شمسی می‌باشد که برای نمونه‌گیری از پایگاه‌‌های داخلی استفاده شده است. مهم‌ترین عوامل و مولفه‌های تاثیرگذار بر حکمروایی شهری در دوران پساکرونا و اولویت‌بندی آن‌ها به ترتیب شامل عوامل پنج‌گانه ساختاری، نهادی، فردی، فرهنگی و فضایی می‌باشد. نوآوری پژوهش حاضر نسبت به پژوهش‌های پیشین و مشابه، در داشتن دیدگاهی کل‌نگر و سیستماتیک به مطالعات حوزه حکمروایی شهری و نیز تحقیقات صورت گرفته در رابطه با حکمروایی شهری در دوران کرونا و پس از آن با استفاده از روش فراتحلیل کیفی می‌باشد تا با تکیه بر روش مذکور و تحلیل تحقیقات پیشین عوامل و مولفه‌های موثر شناسایی شده و نیز بر اساس میزان اهمیت اولویت‌بندی گردند، تا در نهایت پژوهش حاضر به عنوان راهنمای عمل به مدیران و پژوهشگران برای برخورداری از چشم‌انداز مناسب در حوزه حکمروایی شهری در دوران پساکرونا یاری رساند. | ||
| مراجع | ||
|
اندستا، فروغ و روستایی، شهریور (1400). ارزیابی عوامل موثر بر اجرای حکمروایی شهری مشارکتی (برنامه NBN) در منطقه 2 کلانشهر تبریز، جغرافیا و برنامه‌ریزی، 76(25): 43-55.
پوراحمد، احمد؛ فرهادی، ابراهیم؛ قربانی، رامین؛ سجودی، مریم و عبدالله حسین، شاخوان (1399). فراتحلیلی بر پژوهش‌های تاب‌آوری شهری در نشریات علمی‌پژوهشی جغرافیایی ایران، پژوهش‌های جغرافیای اقتصادی، 1 (2): 1-19.
جودکی، حمید‌رضا و قاسم‌پور، آرش (1400). چالش‌های حکمروایی مدیریت یکپارچه شهری و ارائه راهکارهای عملیاتی، رویکردهای پژوهشی نوین در مدیریت و حسابداری، 5 (57): 1-15.
حاتمی‌نژاد، حسین؛ همقدم، نوشا و کانونی، رضا (1401). واکاوی مولفه‌های حکمروایی خوب شهری در ایجاد رضایتمندی سکونتی با رویکرد آینده‌پژوهی مطالعه موردی: شهر رشت، جغرافیا و برنامه‌ریزی، شماره 81(26):، 43-61.
حائری، وحید (1399). اقدامات محلی در بحران‌های جهانی حق بر شهر و نقش مراکز حمایت اجتماعی و مدیریت بحران محلات در مقابله با شیوع بیماری کرونا شهر تهران، ارزیابی تاثیرات اجتماعی، 2(1): 1-27.
حیدری چیانه، رحیم؛ روستایی، شهریور و کیان، بهنام. (1402). برنامه‌ریزی و توسعه مقاصد گردشگری اسلامی، یک رویکرد فراتحلیلی، برنامه‌ریزی و توسعه گردشگری، 45(12): 7-25.
رضایی، فرشته؛ توکلی‌نیا، جمیله و صرافی، مظفر (1400). بررسی نقش سازمان‌های مردم‌نهاد در تحقق‌پذیری حکمروایی خوب شهری نمونه مورد مطالعه: کلانشهر تهران، جغرافیا و برنامه‌ریزی، 77(25): 113-130.
روستایی، شهریور؛ نعیمی مطلق، شهلا و درویشی، فرزانه (1397). ارزیابی رابطه رضایت شهروندی و الگوی عملکرد مدیریت محلی مبتنی بر شاخص‌های حکمروایی مطلوب شهری، مطالعه موردی مناطق 2و 5و 6 تبریز، جغرافیا و توسعه فضای شهری، 5 (2): 127-144.
شاکرمی، کیان؛ چهارراهی، مسعود و حسنوند، مظفر (1399). ارزیابی و تحلیل وضعیت آینده حکمروایی مطلوب شهری در شهرهای ایران بر پایه فرض سناریو مبنا مطالعه موردی: شهر تهران، آینده‌پژوهی مدیریت، 31 (121): 19-35.
شفیعی، سعید؛ شفیعی، محمدعلی و کاظمیان، غلامرضا (1392). فراتحلیل روش و نتایج پژوهش‌های کیفیت زندگی شهری در ایران، جامعه‌شناسی کاربردی، 24 (2): 21-40.
فتاحی، سجاد (1399). آسیب‌شناسی نظام حکمروانی در مواجهه با کرونا؛ مجموعه مقالات کرونا و جامعه ایران؛ سویه‌های فرهنگی و اجتماعی، تهران: انتشارات پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات. چاپ اول، 448.
موحد، علی؛ قاسیم کفرودی، سجاد؛ کمان‌رودی، موسی و ساسان‌پور، فرزانه (1396). بررسی توسعه محله‌های شهری با تاکید بر الگوی حکمروایی خوب شهری مورد مطالعه: منطقه 19 شهرداری تهران، برنامه‌ریزی و آمایش فضا، 19 (1): 147-179
نیک‌بین، مهنا؛ ضرغام بروجنی، حمید؛ صالحی امیری، سید رضا؛ محمدخانی، کامران و غفاری، فرهاد (1398). مدل مفهومی توسعه پایدار گردشگری فرهنگی با رویکرد فراترکیب، دو فصلنامه مطالعات اجتماعی گردشگری، 14(7): 73-102.
Acuto, M., (2020a), COVID-19: Lessons for an urban (icing) world, International Journal of One Earth, 2 (5): 317–319. Atkinson, R., (1998), The new urban governance and urban regeneration: managing community participation. Paper presented at cities in the XXIst century: cities and metropolis: Breaking or Bridging?, France: La Rochelle organised by the French Ministry of public works, 566p. Baeck, P., & Reynolds, S., (2020), Smart cities during COVID-19, Futurescoping, Available at: https://www.nesta.org.uk/blog/smart-cities-during-covid-19/ [Accessed 07/08/2020] Balduzzi, S., Rücker, G., & Schwarzer, G., (2019), How to perform a meta-analysis with R: a practical tutorial, Evidence-based mental health, 22(4): 153-160. Brundson, C., (2020), Modelling epidemics: Technical and critical issues in the context of COVID-19, Dialogues in Human Geography, 10(2): 250–254. Chung, K. C., Burns, P. B., & Kim, H. M., (2006), A practical guide to meta-analysis, International Journal of hand surgery, 31(10): 1671-1678. Cinnamon, J., (2020), Platform philanthropy, ‘public value’, and the COVID-19 pandemic moment, Dialogues in Human Geography, 10(2): 242–245. https://doi.org/10.1177/2043820620933860 City of Newcastle, (2020), Lean in Newy, Available at: https://www.leaninnewy.com.au/ [Accessed 09/11/2020] Connolly, C., Ali, S.H., & Keil, R., (2020), On the relationships between COVID-19 and extended urbanization, International Journal of Dial. Hum. Geogr, 10 (2): 213–216. Dutta, A., & Fischer, H.W., (2021), The local governance of COVID-19: Disease prevention and social security in rural India, World Development, 138 (53): 234-244. Faguet, J. P., (2014), Decentralization and governance: a special issue of World Development, World Development, 12 (3): 1-53. Fischer, H. W., & Ali, S. S., (2019), Reshaping the public domain: Decentralization, the Mahatma Gandhi National Rural Employment Guarantee Act (MGNREGA), and trajectories of local democracy in rural India, International Journal of World Development, 120(32): 147–158. Fu, Q., (2018), Bringing urban governance back in: Neighborhood conflicts and depression, Social Science & Medicine, United Kingdom.196p. Guba, E. G., & Lincoln, Y. S., (1994), Competing paradigms in qualitative research, Handbook of qualitative research, 117p. Gurevitch, J., & Hedges, L.V., (2020), Meta-analysis: combining the results of independent experiments, In Design and analysis of ecological experiments, 13(20): 378-398. Korosteleva, E. A., & Flockhart, T., (2020), Resilience in EU and International Institutions: Redefining Local, 423p. Kraas, F., Surinder, A., & Martin, C., (2016), rooted in a long history. Draft of Chapter 1 Knowledge Horizons: The Present and the Promise of Knowledge Management, United Kingdom: Butterworth Heinemann press, 389p. Kruks-Wisner, G., (2015), Navigating the State: Citizenship practice and the pursuit of services in Rural India, Harvard South Asia Institute, 46p. LUKAS, M., (2020), Urban Governance, University of Chile: Chile, 12p. Lyall, C., & Tait, J., (2019), Beyond the Limits to Governance: New Rules of Engagement for the Tentative Governance of the Life Sciences, Research Policy, 48(5), 1128-1137. Manor, J., (1999), The political economy of democratic decentralization, Washington DC: The World Bank, 501p. Mc Laughlin, B., (1973), Control and Urban Planning, London: Faber and Faber, 325p. McGuirk, P., Dowling, R., Maalsen, S., & Baker, T., (2020), Urban governance innovation and COVID-19, Geographical Research, 22 (10), 1-8. Mckinlay, P., (2002), Globisation, Subsidiarity and Enabling the Governance of Our Communitie, Geographical Research, 13 (25):1-12, Mohammad Abdou, A., (2021), Good governance and COVID-19: The digital bureaucracy to response the pandemic (Singapore as a model), Wilfy, 4 (5): 1-10. Nieuwenhuijsen, M., Khreis, H., & Verlinghieri, E., (2019), The role of health impact assessment for shaping policies and making cities healthier, Human Health into Urban and Transport Planning, 12 (3): 609–624. NSW Department of Planning, Industry and Environment, (2020), Streets as shared spaces webinar, Available at: https:// vimeo.com/419867850?_hsmi=88676731&_hsenc=p2ANqtz-91 U7WnGpQqPv4T2AuzpLE6U7g97woWhgPVtxsc8SM_N8yo4 Yj JHV73IaKULW7Ag6QJ67TdlLNcxMYFJEwApUDUG-PCQ [Accessed 07/08/2020] Peña, S., Cuadrado, C., Rivera-Aguirre, A., Hasdell, R., Nazif-Munoz, J. I., Yusuf, M., & Vásquez, H., (2020), PoliMap: A taxonomy proposal for mapping and understanding the global policy response to COVID-19, Wilfy, 7 (2): 31-42. Poorahmad, A., Piri, E., Mohammadi, Y., Parsa, SH., & Heydari, S., (2018), Good Urban Governance in Urban Neighborhoods (Case Study: Marivan City), Urban Economics and Management, 64(24): 497-514. Sandelowski, M., & Barroso, J., (2007), Handbook for synthesizing qualitative research, New York: Springer Publishing Company, 311p. Sharifi, A., & Khavarian-Garmsir, A. R., (2020), The COVID-19 pandemic: Impacts on cities and major lessons for urban planning, design, and management, Science of The Total Environment, 14 (2):1-14. Singh, S., & Sharma, P., (2007), Decentralization: Institutions and politics in rural India, Delhi: Oxford University Press, 702p. Solnit, R., (2020), The way we get through this together: The rise of mutual aid under coronavirus. The Guardian, Available at: https://www.theguardian.com/world/2020/may/14/mutual-aidcoronavirus- pandemic-rebecca solnit [Accessed 07/08/2020]. Steele, W., (2020), Who governs Australia’s metropolitan regions?, International Journal of Australian Planner, 56 (2): 59-64. Taşan-Kok, T., Atkinson, R., & Martins, M. L. R., (2020), Hybrid Contractual Landscapes of Governance: Generation of Fragmented Regimes of Public Accountability through Urban Regeneration, Environment and Planning C: Politics and Space, 11(20): 1-21. Thomas, D., (2020), Safe streets’ are not safe for Black lives. CityLab, Available at: https://www.bloomberg.com/news/articles/2020-06-08/-safe-streets-are-not-safe-for-black-lives [Accessed07/08/2020] Torres-Lima, P., Lee Pinel, S., & Conway-Gómez, K., (2019), Adaptive Governance for Resilience of Peri-Urban Socioecological Systems, Urban Resilience for Risk and Adaptation Governance: Theory and Practice, 139p. Yan, B., Zhang, X., Wu, L., Zhu, H., & Chen, B., (2020), Why do countries respond differently to COVID-19? A comparative study of Sweden, China, France, and Japan, The American Review of Public Administration, 50(6–7): 762–769. https://doi.org/10.1177/0275074020942445 Yang, H., (2021), Holistic Governance: An Explanatory Framework, Urban Governance in Transition, 13 (8): pp. 57-95. Zielke, Ph., & Michael, W., (2017), Comparative urban governance of developing creative spaces in China, Habitat International: United Kingdom, 41p. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,112 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 188 |
||