آمار
| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شمارهها | 1,513 |
| تعداد مقالات | 18,471 |
| تعداد مشاهده مقاله | 60,320,259 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 21,307,324 |
تعیین حریم برداشت چاه با استفاده از منطق فازی در دشت دامغان ایران | ||
| هیدروژئولوژی | ||
| مقاله 2، دوره 2، شماره 1، شهریور 1396، صفحه 20-30 اصل مقاله (1.03 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/hydro.2017.5349 | ||
| نویسندگان | ||
| قدسیه آشتیانی مقدم1؛ محمد مهدوی* 2؛ آرش ملکیان3؛ بهارک معتمدوزیری4 | ||
| 1مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد دماوند (تا بهمن 1393) | ||
| 2استاد دانشگاه تهران (بازنشسته) استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال دانشکده علوم و فنون دریایی گروه شیلات | ||
| 3دانشیار دانشگاه تهران و مسئول بخش بین الملل دانشگاه تهران دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران | ||
| 4دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات و مسئول بخش پزوهشی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی | ||
| چکیده | ||
| اهمیت و نقش گسترده آب در فعالیتهای بشری مدتهاست دغدغه تمام کشورها میباشد و مناطق خشک و نیمهخشک بیشتر از سایرین در معرض بروز مشکلات مربوط به کمآبی و آلودگیهای ناشی از کاهش آب میباشند. برداشت بیرویه آبهای زیرزمینی دشت دامغان واقع در استان سمنان که در ضلع جنوبی کوههای البرز و حاشیه کویر مرکزی ایران قرار دارد در سالهای اخیر باعث افت شدید سطح ایستابی شده است. در این تحقیق با بهرهگیری از منطق فازی در سه بخش شمالی، مرکزی و جنوبی دشت بسته به مقدار افت سطح ایستابی سه مدل تهیه شده است. در هر سه مدل دو عامل افت سطح ایستابی (D) و میزان نفوذپذیری (K) به عنوان ورودی و حریم برداشت (R) از چاههای بهرهبرداری به عنوان خروجی در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که در مدل اول (بخش جنوبی) با تغییرات کم افت سطح ایستابی (5/0 متر در سال) مقدار حریم 285 متر به دست آمد، در مدل دوم (بخش شمالی) با تغییرات متوسط سطح ایستابی (5/3 متر در سال) مقدار حریم 371 متر و در مدل سوم (بخش مرکزی) با تغییرات حداکثر افت سطح ایستابی (بیشتر از 5/3 متر در سال) مقدار حریم 457 متر تعیین شد. با رعایت این فواصل از افت سطح ایستابی جلوگیری میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حریم برداشت؛ سطح ایستابی؛ منطق فازی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,093 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 888 |
||