آمار
| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شماره‌ها | 1,560 |
| تعداد مقالات | 19,042 |
| تعداد مشاهده مقاله | 64,664,313 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 23,804,216 |
شهریار و بازپروری نشانِگان ایران یک خوانش نشانه‌شناختی فرهنگی | ||
| زبان و ادب فارسی (نشریه سابق دانشکده ادبیات دانشگاه تبریز) | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 12 آبان 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/perlit.2026.71741.3947 | ||
| نویسنده | ||
| محمود فتوحی رودمعجنی* | ||
| استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، خراسان رضوی، ایران. | ||
| چکیده | ||
| این مقاله با رویکرد نشانه‌شناسی فرهنگی، جایگاه دیوان شهریار را در نسبت با سپهر نشانه‌ای ایران می‌کاود. دیوان شهریار در شمار متنهای پرنشانۀ ایرانی است. تعامل او با سپهر نشانه‌ای ایران به دو شیوه است: الف) کاربست نشانه‌های کانونی و پیشینی که تثبیت شده و تشخص هویتی و فرهنگی دارند؛ ب) درآوردن نشانه‌های حاشیه‌ای یا ناشناخته به متن و کشاندن آنها به درون سپهر فرهنگی ایران. مقاله با توضیح چیستی نشانۀ ایران و سپهر نشانه‌ای، به تحلیل فرایند متنی‌کردن (فرهنگی کردن) نشانه‌ها در منظومۀ بلند «سهندیه» پرداخته و تراکم نشانه‌ای و رویکرد شهریار در متنی کردن نشانه‌های معاصرش را نشان می‌دهد؛ برای اثبات مدعای خود، به دیگر اشعار در دیوان شهریار نیز ارجاع می‌دهد. یافتۀ پژوهش آن است که شهریار با آنکه در امر متنی‌کردن نشانه‌های معاصر خود دست بالا را دارد اما به نگاهداشت نظم پایدار در سپهر نشانه‌ای ایران پایبند است؛ او نشانگان محلی و ملی را به هم پیوند زده و دیوانش را به فضایی برای همگرایی چندفرهنگی در یک تاریخ بلند و جغرافیای گسترده تبدیل کرده است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| شهریار؛ ایران؛ شعر فارسی؛ نشانه‌شناسی؛ سپهر نشانه‌ای | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3 |
||