آمار
| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شماره‌ها | 1,556 |
| تعداد مقالات | 18,981 |
| تعداد مشاهده مقاله | 64,065,468 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 23,418,759 |
خویشتنداری کیفری معرفتی ذیل کمال‌گرایی سیاسی | ||
| مجله پژوهش های فلسفی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 04 آبان 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/jpiut.2026.74689.4759 | ||
| نویسندگان | ||
| امید قائم پناه* 1؛ حسین دباغ2 | ||
| 1حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه تهران (دانشکدگان فارابی)، قم، ایران | ||
| 2استادیار فلسفه در دانشگاه نورث‌ایسترن لندن، و عضو دپارتمان تحصیلات مستمر دانشگاه آکسفورد | ||
| چکیده | ||
| این مقاله می‌کوشد نشان دهد که می‌توان بدون توسل به بی‌طرفی دولت، تقدم خودآیینی یا شکاکیت اخلاقی، از درون تعهدات خودِ کمال‌گرایی سیاسی، محدودیتی بر جرم‌انگاری استخراج کرد. استدلال در سه گام پیش می‌رود. نخست، با استفاده انتقادی از نظریه رابرت تلیس نشان داده می‌شود که دولتی که مشروعیت مداخله خود را به صحت داوری‌اش درباره خیر انسانی وابسته می‌کند، به همان اعتبار، الزامی درونی برای حفظ امکان کشف و اصلاح خطای آن داوری دارد. دوم، با تکیه بر ادبیات عدالت معرفتی استدلال می‌شود که این اصلاح‌پذیری صرفاً به آمادگی ذهنی وابسته نیست، بلکه به شرایط اجتماعی تولید، دریافت و ارزیابی معرفت بستگی دارد. سوم، با بسط منطق اصل برائت به مرحله قانون‌گذاری، نشان داده می‌شود که جرم‌انگاری خود می‌تواند در همین شرایط مداخله کند و به «خودتثبیت‌کنندگی معرفتی» بینجامد؛ وضعیتی که در آن قانون کیفریِ نادرست، منابع لازم برای کشف و اصلاح خطای خویش را نیز تضعیف می‌کند. برآیند این استدلال «اصل خویشتنداری کیفری معرفتی» است که بار توجیهی دولت در توسل به حقوق کیفری را افزایش می‌دهد، به‌ویژه در حوزه‌های اختلاف اخلاقی عمیق و به ترجیح ابزارهای کمتر مسدودکننده معرفت، تحدید دامنه مداخله و حفظ بازنگری‌پذیری قانون جهت می‌دهد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| جرم‌انگاری؛ خودتثبیت‌کنندگی معرفتی؛ خویشتنداری کیفری معرفتی؛ عدالت معرفتی؛ کمال‌گرایی سیاسی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 25 |
||