| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شمارهها | 1,542 |
| تعداد مقالات | 18,810 |
| تعداد مشاهده مقاله | 62,842,892 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 22,770,381 |
تحلیل وضعیت تابآوری شهر تبریز:با رویکرد مرور سیستماتیک | ||
| جغرافیا و برنامهریزی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 01 مهر 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله مروری | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/gp.2026.72423.3546 | ||
| نویسندگان | ||
| معصومه علیرضایی1؛ فریبا کرمی* 2؛ علی زارعی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری برنامه ریزی آمایش سرزمین، دانشکده برنامهریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. | ||
| 2هیات علمی دانشگاه تبریز | ||
| 3دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر از نظر ماهیت توصیفی- تحلیلی بوده و با استفاده از رویکرد مرور سیستماتیک و چارچوب پریسما انجام شده است. بدین منظور، مطالعات مرتبط با تابآوری شهری تبریز با استفاده از کلیدواژههای مرتبط به زبان فارسی و انگلیسی در پایگاههای اطلاعاتی معتبر داخلی شامل اس.آی.دی، مگیران و ایرانداک و پایگاههای خارجی شامل اسکوپوس، وب آو ساینس، ساینس دایرکت و اشپرینگر لینک جستجو شدند و پس از حذف موارد تکراری، غربالگری مطالعات بر اساس عنوان و چکیده، متن کامل مقالات بر اساس معیارهای ورود و خروج مورد ارزیابی قرار گرفت. در نهایت، 24 مطالعه واجد شرایط برای تحلیل نهایی انتخاب شد. دادههای استخراجشده با استفاده از تحلیل محتوای کیفی و مقایسهای مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج مرور سیستماتیک نشان داد که تمرکز غالب مطالعات بر ابعاد کالبدی و اجتماعی تابآوری شهری تبریز بوده است، در حالی که ابعاد نهادی، اقتصادی و حکمرانی شهری سهم کمتری در پژوهشهای انجام شده داشتهاند. همچنین، بیشتر مطالعات در مقیاس محلهای و منطقهای انجام شده و تعداد محدودی از پژوهشها به بررسی تابآوری در مقیاس کل شهر پرداختهاند. از نظر نوع مخاطره، رویکرد تک مخاطرهای با تمرکز بر زلزله در مطالعات غالب بوده است. یافتهها بیانگر ناهمگونی فضایی تابآوری شهری در تبریز است، بهگونهای که نواحی دارای بافت فرسوده، سکونتگاههای ناکارآمد و بخشهایی از هسته مرکزی شهر از سطح پایینتری از تابآوری برخوردارند. عواملی مانند نابرابری در دسترسی به خدمات شهری، ضعف توان اقتصادی و محدودیت مشارکت اجتماعی از مهمترین دلایل این وضعیت شناسایی شدند. در مجموع، نتایج پژوهش نشان میدهد که وضعیت تابآوری شهری تبریز در سطح شهر یکسان نبوده و با تفاوتهای فضایی قابلتوجهی همراه است. این یافتهها بر ضرورت توجه به رویکردهای چندبعدی و یکپارچه در برنامهریزی و مدیریت شهری و تدوین سیاستها و برنامههای ارتقای تابآوری متناسب با شرایط هر یک از مناطق شهری تبریز تأکید میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تابآوری شهری؛ شهر تبریز؛ مخاطرات شهری؛ مرور سیستماتیک؛ نابرابری فضایی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1 |
||