آمار
| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شمارهها | 1,539 |
| تعداد مقالات | 18,781 |
| تعداد مشاهده مقاله | 62,787,693 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 22,723,616 |
گسست گفتمانی در نظام برنامهریزی ایران؛ واکاوی گذار معنایی از برنامه ششم توسعه به برنامه هفتم پیشرفت | ||
| جامعه شناسی اقتصادی و توسعه | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 28 شهریور 1405 | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/jeds.2026.73022.1948 | ||
| نویسنده | ||
| پروین علی پور* | ||
| استادیار، موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: مسئله اصلی این مقاله، واکاوی گسست معنایی و ناسازگاری گفتمانی در نظام برنامهریزی ایران از خلال مقایسه دو سند برنامهای است. بدین منظور، مقاله به بررسی نحوه صورتبندی معنای توسعه/پیشرفت در دو سند «قانون برنامه پنجساله ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران» و «قانون برنامه پنجساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران» میپردازد و میکوشد نشان دهد گذار از «توسعه» به «پیشرفت» چه دلالتهایی برای فهم منطق معنابخش برنامهریزی در ایران دارد. روش: پژوهش حاضر از نوع کیفی است و با اتکا به تحلیل گفتمان بر اساس رویکرد لاکلو و موفه انجام شده است. متون مورد تحلیل شامل متن کامل قانون برنامه ششم توسعه و قانون برنامه هفتم پیشرفت است. واحد تحلیل، گزارههای سیاستی مندرج در مواد، بندها و تبصرههای دو قانون است و مفاهیمی مانند دال مرکزی، زنجیره همارزی، غیریتسازی، دال تهی و مفصلبندی برای تحلیل صورتبندیهای معنایی به کار گرفته شدهاند. یافتهها: یافتهها نشان میدهد که در برنامه ششم، معنای توسعه عمدتاً در پیوند با تعامل خارجی، رقابتپذیری، اقتصاد دانشبنیان، ثبات کلان اقتصادی و توسعه صادرات غیرنفتی صورتبندی میشود. در مقابل، در برنامه هفتم، معنای پیشرفت بیشتر در نسبت با اقتصاد مقاومتی، درونزایی، عدالت اقتصادی، مردمیسازی اقتصاد و تابآوری معنا مییابد. همچنین دالهایی مانند عدالت و اقتصاد مقاومتی در هر دو برنامه حضور دارند، اما جایگاه و خوانش آنها در هر سند متفاوت است. نتیجهگیری: نتیجه پژوهش نشان میدهد که گذار از برنامه ششم توسعه به برنامه هفتم پیشرفت صرفاً تغییر در عنوان یا جابهجایی اولویتهای اجرایی نیست، بلکه نشانهای از بازآرایی در منطق معنابخش برنامهریزی است. این بازآرایی، در صورت فقدان سازوکارهای نهادی برای ایجاد تداوم، هماهنگی و انباشت سیاستی، میتواند به گسست معنایی در نظام برنامهریزی و دشواری در ارزیابی و پیگیری منسجم برنامهها بینجامد | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایران؛ توسعه؛ پیشرفت؛ گسست معنایی؛ ناسازگاری گفتمانی | ||
|
سایر فایل های مرتبط با مقاله
|
||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 8 |
||
