| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شمارهها | 1,538 |
| تعداد مقالات | 18,762 |
| تعداد مشاهده مقاله | 62,688,340 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 22,630,043 |
تعلیق تفسیری بهمثابه راهبرد هرمنوتیکی در خوانش قرآنی مولوی | ||
| زبان و ادب فارسی (نشریه سابق دانشکده ادبیات دانشگاه تبریز) | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 23 شهریور 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/perlit.2026.73429.3999 | ||
| نویسنده | ||
| شیما طهماسبی* | ||
| دکتری زبان فرانسه، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| قرآن در آثار مولوی حضوری گسترده و بنیادین دارد؛ بااینحال، همهی مضامین و سطوح معنایی قرآن به یکسان در این آثار بازتاب نیافتهاند. این پژوهش با تمرکز بر مفهوم «تعلیق تفسیری»، به بررسی این پرسش میپردازد که مولوی در مواجهه با قرآن، کدام مضامین را برجسته و کدام را آگاهانه به حاشیه میراند، و منطق این انتخاب چیست. مسئلهی اصلی مقاله، نه سکوت بهمثابه پدیدهای بلاغی یا ارتباطی، بلکه سکوت بهعنوان یک تصمیم هرمنوتیکی در چارچوب پروژهی تربیتی و عرفانی مولوی است. پژوهش با رویکرد تحلیلی–تفسیری و با اتکا به تحلیل نمونههایی از مثنوی معنوی و دیوان شمس، بهویژه در نسبت با آیات احکام و توصیفهای جزئی معاد، نشان میدهد که مولوی بهجای نفی این مضامین، آنها را به سطوح اخلاقی، وجودی و باطنی منتقل میکند. یافتهها حاکی از آن است که این تعلیق، نه نشانهی غیبت قرآن، بلکه بیانگر نوعی خوانش گزینشی و لایهمند از متن مقدس است که با هدف هدایت سالک از ظاهر به باطن سامان یافته است. مقاله نتیجه میگیرد که سکوتهای مولوی تنها در پرتو منطق تفسیری او قابل فهماند و باید آنها را بخشی از نحوهی خاص حضور قرآن در اندیشهی عرفانی وی دانست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مولوی؛ قرآن؛ تعلیق تفسیری؛ هرمنوتیک عرفانی؛ آیات احکام | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1 |
||