واوِ اضافه (طرح یک گمانه دربارۀ بعضی از ساخت‌های اضافیِ شاهنامه و متن‌های کهن فارسی)

اسدی طوسی. (1365). لغت فرس، تصحیح فتح‌اللّه مجتبایی و علی‌اشرف صادقی، چاپ اوّل، تهران: خوارزمی.

اسدی طوسی. (1389). گرشاسب‌نامه، تصحیح حبیب یغمایی، چاپ دوم، تهران: دنیای کتاب.

اصفهانی، محمود بن محمّد. (1364). دستورالوزاره، تصحیح رضا انزابی‌نژاد، چاپ اوّل، تهران: امیرکبیر.

ازرقی هروی. (1398). دیوان ازرقی هروی، تصحیح و تحقیق مسعود راستی‌پور و محمدتقی خلوصی، چاپ اوّل، تهران: کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی.

ایرانشان بن ابی‌الخیر. (1370). بهمن‌نامه، ویراستۀ رحیم عفیفی، چاپ اوّل، تهران: علمی و فرهنگی.

ایرانشان بن ابی‌الخیر. (1377). کوش‌نامه، به کوشش جلال متینی، چاپ اوّل، تهران: علمی.

باقری، مهری. (1393). تاریخ زبان فارسی، چاپ نوزدهم، تهران: قطره.

بانوگشسپ‌نامه. (1393). مقدمه، تصحیح و توضیح روح‌انگیز کراچی، چاپ دوم، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.

بیهقی، محمّد بن حسین. (2536). تاریخ بیهقی، تصحیح علی‌اکبر فیّاض، به اهتمام محمّدجعفر یاحقی، چاپ دوم، مشهد: دانشگاه فردوسی.

بیهقی، محمّد بن حسین. (1389). تاریخ بیهقی، تصحیح محمّدجعفر یاحقی و مهدی سیّدی، چاپ سوم، تهران: سخن.

تبریزی، قطران. (1362). دیوان قطران تبریزی، از روی نسخۀ محمد نخجوانی، تهران: ققنوس.

تبریزی، قطران. (1402). دیوان قطران تبریزی، مقدمه، تصحیح و تعلیقات محمود عابدی و مسعود جعفری با همکاری تهمینه عطایی و شهره معرفت، چاپ اوّل، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی و سخن.

ترجمۀ تفسیر طبری. (1390). به اهتمام حبیب یغمایی، چاپ سوم، تهران: دانشگاه تهران.

خالقی مطلق، جلال. (1389). یادداشت‌های شاهنامه، چاپ نخست، تهران: مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی.

خالقی مطلق، جلال. (1396). واژه‌نامۀ شاهنامه، چاپ اوّل، تهران: سخن.

خالقی مطلق، جلال. (1403). گزارش شاهنامه، چاپ نخست، تهران: سخن.

خطیبی، ابوالفضل. (1385). دربارۀ شاهنامه، چاپ اوّل، تهران: مرکز نشر دانشگاهی.

ریاحی، محمدامین. (1374). «جان و جهان حافظ»، گلگشت در شعر و اندیشۀ حافظ، چاپ دوم، تهران: علمی، ص 167 ـ 174.

ریاحی، محمدامین. (1379). «ملاحظاتی دربارۀ زبان کهن آذربایجان»، پایداری حماسی، چاپ اوّل، تهران: مروراید، ص 35 ـ 56.

سعدی، مصلح بن عبدالله. (1385). غزلهای سعدی، تصحیح و توضیح غلامحسین یوسفی، تهران: سخن.

صادقی، علی‌اشرف. (1357). تکوین زبان فارسی، چاپ اوّل، تهران: دانشگاه آزاد ایران.

صادقی، علی‌اشرف. (1384). «اضافه»، دانشنامۀ زبان و ادب فارسی، زیر نظر اسماعیل سعادت، ج 1، چاپ اوّل، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی، ص 448 ـ 450.

طباطبایی، علاءالدین. (1395). فرهنگ توصیفی دستور زبان فارسی، چاپ اوّل، تهران: فرهنگ معاصر.

فردوسی، ابوالقاسم. (1960 تا 1971). شاهنامه، تصحیح دانشمندان شوروی، زیر نظر برتلس و عبدالحسین نوشین، مسکو: آکادمی علوم اتحاد شوروی.

فردوسی، ابوالقاسم. (1379). شاهنامه (چاپ عکسی از روی نسخۀ متعلق به مرکز دائره‌المعارف بزرگ اسلامی)، با مقدمۀ فتح‌الله مجتبایی، چاپ اوّل، تهران: مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی.

فردوسی، ابوالقاسم. (1380). شاهنامه، تصحیح مصطفی جیحونی، چاپ سوم، اصفهان: شاهنامه‌پژوهی.

فردوسی، ابوالقاسم. (1384). شاهنامه (چاپ عکسی از روی نسخۀ خطی کتابخانۀ بریتانیا مشهور به شاهنامۀ لندن)، نسخه‌برگردانان: ایرج افشار و محمود امیدسالار، چاپ نخست، تهران: طلایه.

فردوسی، ابوالقاسم. (1386). شاهنامه، بر اساس چاپ ژول مول، به کوشش پرویز اتابکی، چاپ چهارم، تهران: علمی و فرهنگی.

فردوسی، ابوالقاسم. (1389الف). شاهنامه، به کوشش جلال خالقی مطلق، چاپ سوم، تهران: مرکز دایره‌المعارف بزرگ اسلامی.

فردوسی، ابوالقاسم. (1389ب). شاهنامه (نسخه‌برگردان از روی نسخۀ کتابتِ اواخر سدۀ هفتم و اوایل سدۀ هشتم هجری، کتابخانۀ شرقی وابسته به دانشگاه سن‌ژوزف بیروت)، به کوشش ایرج افشار، محمود امیدسالار، نادر مطلّبی کاشانی، با مقدمه‌ای از جلال خالقی مطلق، چاپ اوّل، تهران: طلایه.

فردوسی، ابوالقاسم. (1391). شاهنامه، زیر نظر مهدی قریب، تهران: سروش با همکاری دانشگاه خاورشناسی مسکو.

فردوسی، ابوالقاسم. (1393). شاهنامه، پیرایش جلال خالقی مطلق، چاپ اوّل، تهران: سخن.

فردوسی، ابوالقاسم. (1394). شاهنامه (از دستنویس موزۀ فلورانس)، گزارش ابیات و واژگان دشوار: عزیزاللّه جوینی، چاپ پنجم، تهران: دانشگاه تهران.

فروزنده‌فرد، منوچهر. (1397). «سلسلۀ پریشان (2): ده نکته دربارۀ حافظ»، فصلنامۀ قلم، ش 8، زمستان، ص 1ـ 10.

فیروزبخش، پژمان. (1404). «پارسی و دری»، یکی ارموی‌مردِ شهنامه‌دان (جشن‌نامۀ چهل‌وپنج‌سالگی دکتر سجّاد آیدنلو)، به کوشش رضا غفوری، چاپ نخست، قم: ادبیّات، ص 782 ـ 801.

قوّاس غزنوی، فخرالدین مبارکشاه. (1353). فرهنگ قوّاس، به اهتمام نذیر احمد، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.

کزّازی، میر جلال‌الدین. (1379 تا 1390). نامۀ باستان (ویرایش و گزارش شاهنامۀ فردوسی)، تهران: سمت.

لازار، ژیلبر. (1384). «پهلوی، پارسی، دری؛ زبانهای ایران از نظر ابن مقفّع»، شکل‌گیری زبان فارسی، ترجمۀ مهستی بحرینی، چاپ نخست، تهران: هرمس، ص 69 ـ 110.

مستوفی، حمدالله. (1377). ظفرنامه به انضمام شاهنامه (چاپ عکسی از روی نسخۀ خطی مورخ 807 هجری در کتابخانۀ بریتانیا)، زیرنظر نصرالله پورجوادی و نصرت‌الله رستگار، چاپ اوّل، تهران: مرکز نشر دانشگاهی.

نجفی، ابوالحسن. (1387). فرهنگ فارسی عامیانه، چاپ دوم، تهران: نیلوفر.

نجفی، ابوالحسن. (1391). غلط ننویسیم (فرهنگ دشواریهای زبان فارسی)، تهران: مرکز نشر دانشگاهی.

ولف، فریتس. (1377). فرهنگ شاهنامۀ فردوسی، چاپ دوم، تهران: اساطیر.

هراتی، ابوالقاسم. (1380). جهانگیرنامه، به کوشش ضیاءالدین سجادی، تهران: دانشگاه تهران.

عثمان مختاری (1341). دیوان عثمان مختاری، به اهتمام جلال‌الدین همایی، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.

Franco, L., Manzini, M. R., & Savoia, L. (2015). Linkers and agreement. The Linguistic Review, 32(2), 277–332.

Kahnemuyipour, A. (2014). Revisiting the Persian Ezafe construction: a roll-up movement analysis. Lingua, 150, 1–24.

McEnery, T., & Wilson, A. (2001). Corpus Linguistics: An Introduction (2nd ed.). Edinburgh University Press.

McEnery, T., Xiao, R., & Tono, Y. (2006). Corpus-Based Language Studies: An Advanced Resource Book. Routledge.

Samvelian, P. (2007). A (phrasal) affix analysis of the Persian Ezafe. Journal of Linguistics, 43(3), 605–645. doi:10.1017/S0022226707004781

Samiian, V., & Larson, R. (2023). Middle Persian Ezafe. In S. Karimi, N. Nematollahi, R. Kabiri, & J. G. Ngui (Eds.), Advances in Iranian Linguistics II (pp. 100–129). John Benjamins. https://doi.org/10.1075/cilt.361.04sam

Thornbury, S. (2010). What can a corpus tell us about discourse? In A. O’Keeffe & M. J. McCarthy (Eds.), The Routledge Handbook of Corpus Linguistics (pp. 270–287). London, UK: Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203856949