آمار
| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شماره‌ها | 1,550 |
| تعداد مقالات | 18,890 |
| تعداد مشاهده مقاله | 63,332,315 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 23,087,880 |
تحلیل الگوی توزیع فضایی مراکز بهداشتی – درمانی در تهران | ||
| جغرافیا و برنامه‌ریزی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 14 مرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/gp.2026.69461.3460 | ||
| نویسندگان | ||
| حبیب اله فصیحی* 1؛ زینب طهماسی2 | ||
| 1عضو هیات علمی دانشکده علوم جغرافیایی دانشگاه خوارزمی تهران | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف: در شهر تهران با وجود فراوانی مراکز بهداشتی و درمانی، به دلیل توزیع نامناسب خدمات در سطح محلات، ساکنان به شکل عادلانه‌ای از خدمات بهداشتی درمانی بهره‌مند نمی‌شوند. آنچه در نگاه اول مشهود می‌باشد، توزیع نامتناسب و غیرعادلانه خدمات در سطح شهر تهران است اما اینکه توزیع فضایی خدمات بهداشتی و درمانی در سطح محلات به چه صورت است، مشخص نمی‌باشد. به همین دلیل هدف پژوهش حاضر تحلیل الگوی فضایی توزیع مراکز عرضه خدمات بهداشتی- درمانی در شهر تهران است. روش پژوهش: پژوهش حاضر بر اساس هدف کاربردی و به لحاظ روش، توصیفی ـ تحلیلی است. گردآوری داده‌ها و اطلاعات با استفاده از روش کتابخانه‌ای صورت گرفته است. برای تحلیل داده‌ها نیز از روش‌های تحلیل آمارهای فضایی استفاده شده است. در این مطالعه چهار شاخص اصلی تببین کننده خدمات بهداشتی درمانی شامل؛ بیمارستان، درمانگاه، داروخانه و خانه سلامت مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج: نتایج حاصل آزمون خودهمبستگی فضایی برای چهار شاخص خدمات بهداشتی درمانی نشان دهنده خوشه‌ای بودن الگوی توزیع فضایی شاخص بیمارستان، درمانگاه، داروخانه و تصادفی بودن الگوی فضایی خانه‌های سلامت در سطح شهر تهران می‌باشد. نتایج حاصل از تحلیل خوشه‌های داغ در شاخص بیمارستان، درمانگاه و داروخانه نشان می‌دهد که عمدتاً محلات واقع در شمال، مرکز و تا حدودی شرق شهر تهران خوشه‌های داغ و محل تمرکز بیشترین تعداد مراکز عرضه خدمات بهداشتی و درمانی بوده و محدوده‌های جنوب و شرق شهر تهران خوشه‌های داغ و محل تمرکز محلات با بیشترین تراکم جمعیت هستند. نتیجه‌گیری: توزیع فضایی مراکز بهداشتی–درمانی در تهران با تراکم جمعیت همخوانی ندارد. همچنین نواحی جنوبی و شرقی تهران که دارای بیشترین تراکم جمعیتی هستند، از نظر دسترسی به خدمات درمانی در وضعیت نامطلوب‌تری قرار دارند. این عدم توازن، نشانگر وجود نوعی نابرابری فضایی در ارائه خدمات بهداشتی و درمانی است که می‌تواند پیامدهای اجتماعی و بلندمدت جدی در پی داشته باشد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| تحلیل فضایی؛ خدمات بهداشتی-درمانی؛ عدالت اجتماعی؛ عدالت فضایی؛ شهر تهران | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 83 |
||