| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شمارهها | 1,513 |
| تعداد مقالات | 18,499 |
| تعداد مشاهده مقاله | 60,461,792 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 21,431,771 |
تبیین جامعهشناختی احساس عدالت اجتماعی در بین شهروندان شهر شبستر | ||
| جامعه شناسی اقتصادی و توسعه | ||
| دوره 15، شماره 1، خرداد 1405، صفحه 227-246 اصل مقاله (1.37 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/jeds.2026.69187.1898 | ||
| نویسندگان | ||
| کمال کوهی* 1؛ صفر حیاتی2؛ صمد ستاری علیشاه3 | ||
| 1گروه علوم اجتماعی دانشکده حقوق و علوم اجتماع دانشگاه تبریز | ||
| 2گروه علوم اجتماعی دانشکده حقوق و علوم اجتماعی دانشگاه تبریز- تبریز- ایران | ||
| 3پردیس بین المللی جلفا- گروه علوم اجتماعی- دانشگاه تبریز- تبریز- ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف پژوهش: عدالت اجتماعی یکی از مفاهیم چالش برانگیز در طول تاریخ بوده و بسیاری از اندیشمندان درباره عدالت آنهم از نوع عدالت اجتماعی نظریهپردازی کردهاند. با این حال یکی از مشکلات و چالشهای اساسی هر جامعهای تقسیم منابع بر اساس عدالت اجتماعی بوده است. در همین راستا، مقاله حاضر به دنبال تبیین جامعهشناختی احساس عدالت اجتماعی در بین شهروندان شبستر است. روش پژوهش: روش تحقیق کمی و تکنیک مورد استفاده برای اجرای آن پیمایشی بوده است. جامعه آماری ساکنان 15 سال به بالای شهر شبستر را تشکیل میدهند که تعداد آنها برابر 16985 نفر میباشد. از این تعداد 1615 نفر با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای تصادفی برای مطالعه انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها نیز پرسشنامه بوده است. طبق نتایج بدست آمده از تحلیل پایایی مقیاسهایی متغیرها، مقدار تمامی مقیاسها بیشتر از 7/0 بوده است. یافتهها: نتایج تحقیق نشان داد که میزان احساس عدالت اجتماعی در بین شهروندان شبستر در حد اندکی متوسط به بالا (59/2 از 5 و 8/53 از 100) بوده است. این میزان احساس عدالت اجتماعی بر حسب جنسیت یکسان بوده و اختلاف مشاهده شده در سطح اطمینان 95 درصد معنادار تلقی نمیشود. اما میانگین احساس عدالت اجتماعی شهروندان شبستری برحسب وضعیت تاهل و وضعیت شغلی معنادار بوده و مجردها و بیکارها بیشترین احساس عدالت اجتماعی و مطلقهها و شاغلین کمترین احساس عدالت را داشتهاند. همچنین، نتایج بدست آمده از برازش مدل ساختاری حاکی از آن است اولاً، مدل ساختاری تحقیق برای تبیین تغییرات احساس عدالت اجتماعی شهروندان مدل مناسبی است و 20 درصد از تغییرات عدالت اجتماعی توسط متغیرهای مدل یعنی سن، میزان نارضایتی از زندگی، سرمایه فرهنگی و حقوق شهروندی تبیین میشود. دوماً، در بین متغیرهای مدل سن و سرمایه فرهنگی بیشترین تأثیر مثبت و میزان نارضایتی از زندگی نیز بیشترین تأثیر منفی در احساس عدالت داشته است. نتیجهگیری: میزان احساس عدالت اجتماعی تابعی است از وضعیت تأهل، وضعیت شغلی، سن، میزان نارضایتی از زندگی، سرمایه فرهنگی و حقوق شهروندی. بنابراین در سیاستگذاریهای مرتبط با عدالت اجتماعی بایستی این عوامل مد نظر قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| احساس عدالت اجتماعی؛ عدالت توزیعی؛ عدالت رویه ای؛ نارضایتی از زندگی؛ سرمایه فرهنگی و حقوق شهروندی | ||
| مراجع | ||
|
افشانی، ع. و کبریایی، ش. (1399). از احساس بیعدالتی تا بدبینی اجتماعی: رنج مضاعف شهروندان، بررسی مسائل اجتماعی ایران، دوره 10، شماره 2، اسفند 1398، صفحه 7-27. (DOI): 10.22059/ijsp.2020.77480
ائری تمبکی، ع.، جعفرینیا، غ. و پاسلارزاده، ح. (1399). بررسی ارتباط بین دینداری و احساس عدالت اجتماعی در بین شهروندان شهر بندرعباس، ماهنامه جامعهشناسی سیاسی ایران، 3(2)، 238-263. https://jou.spsiran.ir/article_119537.html
باینگانی، ب. و کاظمی، ع.ل. (1389). «بررسی مبانی تئوریک مفهوم سرمایه فرهنگی». فصلنامه برگ فرهنگ. 21-8.
بوردیو، پ. (1390). شکلهای سرمایه، در سرمایه اجتماعی: اعتماد، دموکراسی و توسعه، گردآوری: کیان تاجبخش، ترجمه: افشین خاکباز و حسن پویان، تهران: نشر شیرازه.
بهرامی، و.، نیازی، م. و سهراب زاده، م. (1398). بررسی میزان آگاهی از حقوق شهروندی و عوامل مرتبط با آن (مورد مطالعه: شهروندان استان لرستان). برنامهریزی رفاه و توسعه اجتماعی، (38)10، 74-35. https://doi.org/10.22054/qjsd.2019.10343
پورعزت، ع.، فتحی، ف. (1399). عدالت اجتماعی و حکمرانی، تهران، انتشارات موسسه کتاب مهربان نشر.
حیدریساربان، و. و ثابت، ش. (1398). تبیین رابطه عدالت اجتماعی با احساس امنیت اجتماعی ساکنان مناطق روستاییِ شهرستان اردبیل. فصلنامه علمی برنامهریزی منطقهای، 9(36)، 67-82. https://search.isc.ac/dl/search/defaultta.aspx?DTC=8&DC=1130187
خادمیان، ط. و خانمحمدی، ا. (1393). بررسی تأثیر عدالت اجتماعی بر شادمانی اجتماعی جوانان شهر تهران. مطالعات جامعهشناسی، سال چهارم، شماره 14، 125-109. https://www.sid.ir/paper/222458/fa
رالز، ج. (1400). نظریهای در باب عدالت، ترجمه: مرتضی نوری، تهران: نشر مرکز، چاپ پنجم.
عموقلی میرآخوری، ن. (1389). بررسی حقوق شهروندی در اسلام با رویکردی بر نظریات امام خمینی (ره)، نامه الهیات، شماره 13، 87-63.
فاینشتاین، س. (1400). عدالت شهری، ترجمهی: محمد حسین شریفزادگان و راضیه موسوی خورشیدی، تهران، نشر آگاه.
فرجی، ر.، رنجبری، م.، مرادی، ا. و امیری، م. (1400). بررسی نقش احساس برخورداری از حقوق شهروندی و ابعاد سرمایههای اجتماعی بر جهتگیری جامعهپسندانه دانشآموزان. پژوهشهای روانشناسی اجتماعی، 11(41)، 17-30. https://doi.org/10.22034/spr.2021.230213.1470
فرقانی، ب. (1400). عدالت اجتماعی از منظر لیبرالیسم، انتشارات دنیای اقتصاد، چاپ دوم.
قنبری، م.، حسینی، ه . و قدرتی، ح. (1401). نقش متغیرهای فردی و اجتماعی در ایجاد نشاط اجتماعی در شهر بیرجند. تداوم و تغییر اجتماعی، 1(1)، 151-171. https://doi.org/10.22034/jscc.2022.18480.1027
کوهی، ک. (1402). امنیت اجتماعی و دانشگاه: مدلسازی احساس امنیت اجتماعی در دانشگاه تبریز، دوفصلنامه جامعهشناسی اقتصادی و توسعه، دوره12، شماره1: 25-46. (DOI): 10.22034/jeds.2023.49056.1593
گروسی، س. و شمسالدینی مطلق، م. (1392). ادراک عدالت اجتماعی بر حسب میزان دسترسی شهروندان به خدمات شهری (مورد شناسی: شهر کرمان). مطالعات جامعهشناختی شهری، (9)3، 66-41. https://sid.ir/paper/210344/fa
لشکری، م. (1396). بررسی حقوق شهروندی و عدالت اجتماعی در فرآیند عدالت کیفری، کنگره بینالمللی حقوق شهروندی، تهران، https://civilica.com/doc/806914
مشکینی، ا.، نصرتیهشی، م. (1400). شناخت عاملهای اثرگذار بر مسائل شهری ایران با رویکرد عدالت اجتماعی. جغرافیا و توسعه فضای شهری، 8(1)، 57-76. https://doi.org/10.22067/jgusd.2021.48219.0
مصطفویثانی، ع.، سرآبادانی، ح. و خاندوزی، ا. (1400). اولویتبندی و وزندهی ابعاد شاخص ترکیبی عدالت اجتماعی جهت سنجش آن در جمهوری اسلامی ایران، فصلنامه اسلام و علوم اجتماعی، 13 (26)، 113-143. 10.30471/soci.2021.7146.1616
نواییلواسانی، م. (1391). بررسی میزان احساس عدالت در بین شهروندان تهرانی و عوامل اجتماعی مؤثر بر آن. پایاننامۀ کارشناسی ارشد جامعهشناسی. دانشگاه پیام نور، تهران.
نوروزی، ف. و گل پرور، م. (1390). بررسی میزان احساس برخورداری زنان از حقوق شهروندی و عوامل موثر بر آن، نشریه راهبرد، 20 (59)، 167-190. https://www.ensani.ir/file/download/article/20120504180431-9058-22.pdf
نیازی، م.، گنجی، م. و نامورمقدم، ف. (1396). عوامل اجتماعی مؤثر بر رضایت از زندگی مورد مطالعه: شهروندان شهر کاشان در سال 1394. برنامهریزی رفاه و توسعه اجتماعی، 9(31)، 203-229. https://doi.org/10.22054/qjsd.2017.8253
واقفی، ا. و حقیقتیان، م. (1393). بررسی تأثیر سرمایه فرهنگی (بعد نهادینه) بر رفتارهای اجتماعی زیست محیطی؛ با رویکرد توسعه پایدار شهری (مطالعه موردی: شهر شیراز)، فصلنامه اقتصاد و مدیریت شهری، 3(8)، 65-47.
هاشمی، ح.، پورامینزاد، س. و پیمانطلب مستقیم، ب. (1388). حقوق شهروندی و عدالت اجتماعی. فرایند مدیریت و توسعه. ۲۲ (۱ و ۲): ۵۹-۸۸. https://origin-ir.magiran.com/p1546121
هزار جریبی، ج. (1390). بررسی احساس عدالت اجتماعی و عوامل موثر بر آن (مطالعه موردی شهر تهران). جامعهشناسی کاربردی، 22(3)، 41-62. https://jas.ui.ac.ir/article_18233.html
Basok, T, Ilcan, S, Noonan, J. (2006). Citizenship, Human Rights, and Social Justice, Citizenship Studies, Vol. 10, No. 3, 267–273. https://doi.org/10.1080/13621020600772040 Doornenbal. P. (2015). Conceptualisation of citizenship for social justice With a particular interest on the 15M movement in Spain, YSS-82812 BSc Thesis Sociology of Development, WAGENINGENUR, https://edepot.wur.nl/367803. Economic Cooperation and Development Organization. (2013). Life satisfaction. Economic Cooperation and Development Organization (OECD) Better Life Index. Retrieved 7 February 2013. Greenberg .J. (2004). Stress Fairness to Fare No Stress: managing Work Place Stress by Promoting Organizational Justice, Organizational Dynamics, 33, 322-365. DOI:10.1016/j.orgdyn.2004.09.003 Hayek, F. A. (1976). Law, legislation and liberty: a new statement of the liberal principles of justice and political economy. Routledge & Kegan Paul. 78. Hocking. C. (2017). Occupational justice as social justice: The moral claim for inclusion, Journal of Occupational Science, 24 (1), 29-42, Published online: 15 Mar 2017. https://doi.org/10.1080/14427591.2017.1294016 Homans, G. (1974). Social behavior; its elementary forms (Rev. ed.). New York: Harcourt, Brace, Jovanovich. 246-249. Jia. Q., Jei. Z. and Huang. M. (2020). Life Satisfaction Predicts Perceived Social Justice: The Lower Your Life Satisfaction, the Less Just You Perceive Society to Be, Personality and Social Psychology, 11. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2020.540835. Kleingeld, P., Brown, E. (2014). "Cosmopolitanism", in Zalta, Edward N. (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Fall 2014 ed.), Metaphysics Research Lab, Stanford University, retrieved 14 December 2018. Moore, M. (2021). "Justice Principles, Empirical Beliefs, and Cognitive Biases: Reply to Buchanan's 'When Knowing What Is Just and Being Committed to Achieving it Is Not Enough'. Journal of Applied Philosophy. 38 (5): 736-741. https://doi.org/10.1111/japp.12547 Nagel, Th. (2005). "The Problem of Global Justice". Philosophy & Public Affairs. 33 (2): 113-147. https://people.brandeis.edu/~teuber/Nagel-The-Problem-of-Global-Justice.pdf Oxford Dictionary (2023). Definition of social justice in English by Oxford, https://www.oxfordlearnersdictionaries.com/definition/english/social-justice. Rawls, J. (1999). A Theory of Justice (revised edition, Oxford: Oxford University Press. Reis, G., Bromage, B., Rowe, M., Restrepo-Toro, M.E., Bellamy, C., Costa, M., Davidson, L. (2022). Citizenship, Social Justice and Collective Empowerment: Living Outside Mental Illness. Psychiatr Q. 93(2): 537-546. DOI: 10.1007/s11126-021-09968-x Robbins, S. P. (2001). Organizational Behavior, New Dehli. Prentice Hall, Inc. Sjoberg, G., Gill, E. A. & Williams, N. (2001). A sociology of human rights, Social Problems, 48(1), 11–47. https://doi.org/10.1525/sp.2001.48.1.11 The World Justice Project (2025). Global Insights on Access to Justice, https://worldjusticeproject.org/ United N. (2006). Social Justice in an Open World: The Role of the United Nation. New York, USA. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1 |
||