آمار
| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شماره‌ها | 1,555 |
| تعداد مقالات | 18,961 |
| تعداد مشاهده مقاله | 63,941,236 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 23,364,018 |
پوشیده‌گویی رمزی به مثابه روش فلسفی در رساله جهان‌شناسی برناردوس سیلوستریس | ||
| مجله پژوهش های فلسفی | ||
| مقاله 41، دوره 20، شماره 55، تیر 1405، صفحه 825-844 اصل مقاله (1.24 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/jpiut.2026.73116.4601 | ||
| نویسنده | ||
| اکبر حبیب اللهی نجف آبادی* | ||
| دانشجوی دکترا مطالعات قدیم و قرون وسطی در دانشگاه آتونوما بارسلونا | ||
| چکیده | ||
| رساله جهان‌شناسی ، اثر برناردوس سیلوستریس، یکی از برجسته‌ترین متون فلسفی قرن دوازدهم میلادی است؛ که فرآیند آفرینش را در قالبی استعاری روایت می‌کند. مسئله اصلی این مقاله، بررسی کارکرد و نقش پوشیده‌گویی رمزی-فلسفی به مثابه یک راهبرد معرفت‌شناختی برای آشتی‌دادن جهان‌شناسی رساله تیمائوس افلاطون با آموزه‌های مسیحیت در این اثر است. نادیده انگاشتن نقش و کارکردپوشیده‌گویی رمزی-فلسفی در رساله جهان‌شناسی برناردوس از طرف برخی از متفکرین و مفسرین باعث شد تا او را ملحد و کافر قلمداد کنند. این مقاله بررسی می‌کند که سیلوستریس چگونه از پوشیده‌گویی رمزی-فلسفی نه به عنوان یک آرایه ادبی صرف، بلکه به عنوان «روشی برای بیان همزمان ایده‌های فلسفی و آموزه‌های مسیحی» استفاده می‌کند. برناردوس با به‌کارگیری شخصیت‌هایی مانند نویس و سیلوا ، مفاهیمی نظیر فکر یا مشیت خدا و ماده اولیه را در غلافی از اسطوره می‌پوشاند و مرزی بین مفاهیم فلسفی و آموزه‌های مسیحی قائل نیست. پوشیده‌گویی رمزی در رساله جهان‌شناسی برناردوس سیلوستریس، روشی است که از طریق آن، «داستان‌گویی شاعرانه» در خدمت ارائه «مفاهیم فلسفی و آموزه‌های مسیحی» قرار می‌گیرد. با ارجاع به شروح برناردوس بر آثار فیلسوفان غیر مسیحی مانند ماکروبیوس و ادیبانی همچون ویرژیل و اووید می‌توان رساله جهان‌شناسی را به عنوان یک متن مقدس فلسفی خواند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| برناردوس سیلوستریس؛ رساله جهان‌شناسی؛ پوشیده‌گویی رمزی-فلسفی؛ فیلسوفان مکتب شارتر؛ آموزه‌های مسیحی | ||
| مراجع | ||
|
Bernard of Tours. (1973). Cosmographia (W. Wetherbee, Trans.). Columbia University Press.
Burnett, C. (1998). Adelard of Bath, conversations with his nephew: On the same and the different; Questions of natural science; and on birds. Cambridge University Press.
Burnett, C. S. F. (1977). What is the Experimentarius of Bernardus Silvestris? A preliminary survey of the material. Archives d'histoire doctrinale et littéraire du Moyen Âge, 44, 79–113.
Clerval, A. (1895). Les écoles de Chartres. Picard.
Desmond, M. (1990). Bernardus Silvestris and the corpus of the Aeneid. In S. Bernardo & S. Levin (Eds.), The classics in the Middle Ages: Papers of the twentieth annual conference of the center for medieval and early renaissance studies (pp. vi–426). Medieval and Renaissance Text and Studies.
Dewulf, M. (1924). Histoire de la philosophie médiévale (5th ed.). Institut Supérieur de Philosophie.
Dronke, P. (1966). Boethius, Alanus and Dante. Romanische Forschungen, 78, 119–125.
Edwards, R. E. (1993). Poetic invention and medieval causae. Medieval Studies, 55, 291–311.
Gilson, E. (1928). La cosmogonie de Bernardus Silvestris. Archives d'histoire doctrinale et littéraire du Moyen Âge, 3, 5–33.
Goddard, V. (2011). Poetry and philosophy in Boethius and Dante (Doctoral dissertation). Centre for Medieval Studies, University of Toronto.
Godman, P. (1990). Ambiguity in the Mathematicus of Bernardus Silvestris. Studi medievali, 31, 117–138.
Haskins, C. H. (1927). The renaissance of the twelfth century. Harvard University Press.
Hildebert of Lavardin. (1998). Liber de querimonia (B. Balint, Trans.). In Ordering chaos (Appendix II). Fédération Internationale des Instituts d'Études Médiévales.
Jeauneau, E. (1957). L’usage de la notion d’integumentum à travers les gloses de Guillaume de Conches. Archives d'histoire doctrinale et littéraire du Moyen Âge, 32, 35–100.
Jones, J. W., Jr. (1982). A twelfth century interpretation of Vergil. Vergilius, 28, 25–33.
Jones, J. W., Jr. (1989). The so-called Silvestric commentary on the Aeneid and two other interpretations. Speculum, 64(4), 835–899.
Lemoine, M. (1998). Cosmographie. Les Belles Lettres.
Lindberg, D. C. (2007). The beginnings of Western science. University of Chicago Press.
Munari, F. (1982). Matthei Vindocinensis opera (Vol. 2). Edizioni di storia e letteratura.
Poole, R. L. (1884). Illustrations of the history of medieval thought. Williams & Norgate.
Sheriden, J. J. (1980). The plaint of nature. Pontifical Institute of Mediaeval Studies.
Silverstein, T. (1948). The fabulous cosmogony of Bernardus Silvestris. Modern Philology, 46(2), 92–116.
Southern, R. W. (1970). Humanism and the school of Chartres. In Medieval studies and other studies. Oxford University Press.
Stock, B. (1972). Myth and science in the twelfth century: A study of Bernardus Silvestris. Princeton University Press.
Turner, W. (1903). Chapter XXXIII: The school of Chartres. In History of philosophy. The Jacques Maritain Center, University of Notre Dame.
Vernet, A. (1973). Bernardus Silvestris et sa cosmographie (Thèse de diplôme). École Nationale des Chartes.
Westra, H. J. (1986). The commentary on Martianus Capella’s De nuptiis Philologiae et Mercurii attributed to Bernardus Silvestris (Studies and Texts, Vol. 37). Pontifical Institute of Mediaeval Studies.
Wetherbee, W. (1972). Form and inspiration in the poetry of Bernardus Silvestris. In Platonism and poetry in the twelfth century. Princeton University Press. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 390 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 321 |
||