آمار
| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شمارهها | 1,513 |
| تعداد مقالات | 18,459 |
| تعداد مشاهده مقاله | 60,170,449 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 21,215,686 |
ارزیابی زیستپذیری شهری با تاکید بر شاخصهای میکروکلیمایی و بیوفیلایی در کلانشهر شیراز | ||
| فضای شهری و حیات اجتماعی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 09 تیر 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی و پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/jprd.2026.72021.1269 | ||
| نویسندگان | ||
| رستم قهرمانی* 1؛ علی وخشوری2؛ عبدالرسول قنبری2 | ||
| 1دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه ازاد اسلامی واحد لارستان، ایران | ||
| 2استاد یار گروه جغرافیا دانشگاه ازاد اسلامی واحد لارستان،ایران | ||
| چکیده | ||
| شهرنشینی سریع و فشار بر منابع طبیعی اهمیت ارتقای زیستپذیری شهری را دوچندان کرده است. زیستپذیری شهری، با تمرکز بر کیفیت زندگی، رفاه و سلامت شهروندان،تحت تأثیر شاخصهای محیطی،شرایط میکروکلیمایی و بیوفیلیک قرار دارد.بر این اساس هدف این پژوهش ارزیابی عوامل موثر بر زیستپذیری شهری باتاکید برمیکروکلیمایی و بیوفیلایی درکلانشهر شیراز است. پژوهش از نوع کاربردی و توصیفی-تحلیلی بوده ودادهها ازطریق روشهای کتابخانهای و میدانی جمعآوری شدهاند.برای تجزیهوتحلیل دادهها ازمدل رگرسیون وزنی جغرافیایی استفاده شده است. نتایج نشان دادکه دربعداقتصادی زیست پذیری میانگین بیکاری 37/4 و مشارکت اقتصادی زنان 18/12 بیانگرتمرکزبیکاری وضعف مشارکت زنان است هرچند نسبت جمعیت فعال 28/34 و اشتغال 53/87 ازثبات نسبی بازار کارحکایت دارد.دربعداجتماعی زیستپذیری سالمندی66/6 و غلبه مشاغل فرودست 68/51 نشاندهنده چالشهای طبقاتی است و در بعد کالبدی زیست پذیری، آپارتماننشینی 54/36 و واحدهای زیر 100 متر 6/48 بیانگر تمرکز تراکم و ریزدانگی مسکن در شهر میباشد. نتایج شاخصهای میکروکلیمایی و بیوفیلیایی نشان میدهد توزیع NDVI در شیراز ناهمگون و متمرکز در باغات پیرامونی و حریم رودخانه است،درحالیکه نواحی مرکزی متراکم با DTR بالاترآلبدوی پایینتر و جذب حرارتی بیشتر از بیثباتی حرارتی رنج میبرند؛همچنین تفاوتهای مکانی بارش فصلی، بهویژه دربخشهای شمالی، بیانگرآسیبپذیری بیشتر دربرابر تنش آبی ونابرابری فضایی درکیفیت زیستمحیطی شهراست.مدل رگرسیون وزنی جغرافیایی نشان دادکه ابعاد اقتصادی اجتماعی و کالبدی حدود 38 درصد تغییرات شاخص بیوفیلیایی-میکروکلیمایی شیرازرا تبیین میکنندو اثرگذاری آن ناهمگن وبیشتر درنواحی مرکزی و شمالی است.بنابراین، ارتقای زیستپذیری شهری درشیراز مستلزم تقویت عناصر میکروکلیمایی وبیوفیلایی است وبرنامهریزی شهری باید با رویکرد محیطمحور، همزمان ابعاد اقتصادی، اجتماعی و کالبدی را در نظر بگیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زیستپذیری شهری؛ بیوفیلیایی؛ میکروکلیمایی؛ کلان شهر شیراز | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3 |
||