آمار
| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شماره‌ها | 1,550 |
| تعداد مقالات | 18,908 |
| تعداد مشاهده مقاله | 63,401,303 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 23,125,018 |
تأثیر انواع مختلف کود سبز در ترکیب با سطوح مختلف تغذیه بر برخی خصوصیات مرفولوژیک و عملکرد کمی آفتابگردان (Helianthus annuus L.) در شرایط آب و هوایی اهواز | ||
| دانش کشاورزی وتولید پایدار | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 30 مهر 1406 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/saps.2026.70318.3435 | ||
| نویسندگان | ||
| مریم دباغ زاده1؛ اسفندیار فاتح* 1؛ علی منصفی1؛ احمد زارع2؛ امیر آینه بند1 | ||
| 1گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. | ||
| 2گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقدمه و اهداف : آفتابگردان یکی از مهم‌ترین محصولات دانه روغنی جهان است. استفاده از کود سبز و سیستم‌های مختلف تغذیه ای می‌تواند راهکاری مؤثر برای بهبود حاصلخیزی خاک، افزایش عملکرد و کاهش مصرف کودهای شیمیایی باشد. این پژوهش با هدف بررسی اثر انواع کود سبز، شامل: (شاهد (بدون کود سبز)، جو، شبدر برسیم، مخلوط جو و شبدر برسیم) در ترکیب با 4 سطح مختلف تغذیه شامل: (شاهد (بدون استفاده از کود شیمیایی، آلی و زیستی)، شیمیایی (نیتروژن، فسفر و پتاس)، تلفیقی (شیمیایی (نیتروژن، فسفر و پتاس)، آلی (ورمی‌کمپوست)، زیستی (باکتری‌های تثبیت کننده نیتروژن و فسفر)) و ارگانیک (آلی (ورمی‌کمپوست و هیومیک اسید پودری) و زیستی (باکتری‌های تثبیت کننده نیتروژن، فسفر و جلبک دریایی مایع)) بر برخی ویژگی‌های مورفولوژیک و عملکرد آفتابگردان در شرایط آب و هوایی اهواز انجام شد. مواد و روش‌ها: آزمایش در سال زراعی 1403-1402 در مزرعه آموزشی دانشگاه شهید چمران اهواز به صورت کرت خرد شده بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. فاکتور اصلی شامل چهار نوع کود سبز شامل: (بدون کود سبز، جو، شبدر برسیم و مخلوط جو و شبدر برسیم) و فاکتور فرعی شامل چهار سیستم تغذیه شامل: ((بدون استفاده از کود شیمیایی، آلی و زیستی)، شیمیایی (نیتروژن، فسفر و پتاس)، تلفیقی (شیمیایی (نیتروژن، فسفر و پتاس)، آلی (ورمی‌کمپوست)، زیستی (باکتری‌های تثبیت کننده نیتروژن و فسفر)) و ارگانیک (آلی (ورمی‌کمپوست و هیومیک اسید پودری) و زیستی (باکتری‌های تثبیت کننده نیتروژن، فسفر و جلبک دریایی مایع)) بود. در این بررسی، برخی صفات مورفولوژیک (ارتفاع بوته، قطر ساقه، قطر طبق)، عملکرد زیست توده، عملکرد دانه و شاخص برداشت ارزیابی شد و تجزیه واریانس داده‌ها با نرم افزار 9/4 SASانجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که اثر متقابل کود سبز و سیستم تغذیه بر تمام صفات مورد مطالعه معنی‌دار بود. بیشترین ارتفاع بوته در تیمار شاهد (بدون کود سبز) و تغذیه تلفیقی به مقدار 190/67 سانتی‌متر و بیشترین قطر ساقه و قطر طبق در مخلوط جو و شبدر برسیم و تغذیه تلفیقی به ترتیب به مقدار 18/81 میلی‌متر و16/85 سانتی‌متر به دست آمد. بیشترین عملکرد دانه در مخلوط جو و شبدر برسیم و تغذیه شیمیایی به مقدار 6/29 تن در هکتار مشاهده شد که با سطوح تغذیه شیمیایی، تلفیقی و بدون تغذیه کود در سطح شبدر تفاوت معنی داری نداشت. کمترین عملکرد دانه از جو در تیمار شاهد (بدون تغذیه کود)، به مقدار 5/3 تن در هکتار به دست آمد. عملکرد دانه رابطه مثبت و معنی داری را با شاخص برداشت (r=0/72) ، قطر طبق r=0/45)، زیست توده کل r=0/44) و قطر ساقه r=0/37)نشان داد بیشترین عملکرد زیست توده نیز در تیمار شبدر و شاهد (بدون مصرف کود) به میزان 14/13 تن در هکتار مشاهده شد. نتیجه‌گیری: برای دستیابی به اهداف مختلف باید ترکیب مشخصی از کود سبز و سیستم تغذیه را انتخاب کرد. مخلوط جو و شبدر برسیم و تغذیه شیمیایی، راهبردی مؤثر برای افزایش عملکرد اقتصادی دانه به میزان 6/29 تن در هکتار است ولی اگر هدف، کاهش مصرف کودهای شیمیایی باشد، استفاده از شبدر با مدیریت تلفیقی یا بدون تغذیه کودی به عنوان راهبردی پایدار برای افزایش عملکرد دانه به ترتیب به میزان5/93 تن در هکتار و 5/88 تن در هکتار در مناطق گرم و‌خشک توصیه می‌شود. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| ارگانیک؛ تلفیقی؛ جو؛ شاهد؛ شبدر؛ شیمیایی؛ مخلوط | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 215 |
||