آمار
| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شماره‌ها | 1,551 |
| تعداد مقالات | 18,922 |
| تعداد مشاهده مقاله | 63,434,107 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 23,150,456 |
تأثیر کشاورزی حفاظتی بر میزان ترسیب کربن و پتانسیل گرمایش جهانی در اراضی دیم شهرستان آق‌قلا، استان گلستان | ||
| دانش کشاورزی وتولید پایدار | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 31 تیر 1406 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/saps.2026.69558.3414 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد مهدی میرایی1؛ فائزه زعفریان* 2؛ محمداسماعیل اسدی3؛ سمانه محضری4 | ||
| 1گروه زراعت، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری | ||
| 2گروه زراعت، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران | ||
| 3پژوهشگر بین‌المللی خاک و آب و کشاورزی حفاظتی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران | ||
| 4دانش‌آموخته‌ی دکتری، گروه علوم خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه و هدف: هدف از این آزمایش بررسی میزان ترسیب کربن در اندام‌های گیاهی و خاک تحت روش‌های مختلف خاکورزی، همچنین بررسی پتانسیل گرمایش جهانی و میزان مصرف انرژی می‌باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه در دو منطقه، در شهرستان آق‌قلا در سال زراعی 1402-1401 انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل سیستم‌های کشت متداول و بیخاکورزی در دو منطقه بود. در این پژوهش ضریب تبدیل ترسیب کربن در اندام‌های چهارگانه گیاهی (ریشه، ساقه، برگ و خوشه) و کربن آلی خاک در چهار عمق محاسبه شد. همچنین پتانسیل گرمایش جهانی نیز با استفاده از ضرایب انتشار گازها محاسبه گردید. یافته‌ها: بیشترین ضریب تبدیل به کربن آلی در اندام‌های گیاهی همچون ریشه، ساقه و خوشه برای تیمار بیخاکورزی NT13R در منطقه یک به‌ترتیب 50/30، 38 و 49 درصد بدست آمد. وزن کل کربن ترسیب شده در کل اندام گیاهی 20/1533 کیلوگرم در هکتار بود که به تیمار بیخاکورزی NT13R تعلق گرفت. بالاترین میزان ترسیب کربن خاک با میانگین 38/5 تن در هکتار در عمق 20 تا 30 سانتی‌متری خاک و در تیمار NT13R مشاهده شد. همچنین بیشترین مقدار مصرف انرژی، زمان انجام کار برای انجام عملیات تهیه بستر بذر و پتانسیل گرمایش جهانی به ترتیب با میانگین 08/1165 مگاژول، 28/2 ساعت و 16/82 تن معادل دی‌اکسید کربن متعلق به تیمار خاکورزی مرسوم در منطقه دو (CT2) بود. نتیجه‌گیری: باتوجه به نتایج بدست آمده می‌توان اذعان داشت که سیستم کشت بیخاکورزی موجب کاهش انرژی مصرفی و پتانسیل گرمایش جهانی و افزایش کربن آلی خاک می‌شود. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| بی خاکورزی؛ پتانسیل گرمایش جهانی؛ ترسیب کربن؛ خاکورزی متداول؛ گازهای گلخانه‌ای | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 154 |
||