آمار
| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شمارهها | 1,477 |
| تعداد مقالات | 18,019 |
| تعداد مشاهده مقاله | 58,387,509 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 19,805,981 |
شمولگرایی در هوش مصنوعی از نگاه فلسفی - حقوقی | ||
| مجله پژوهش های فلسفی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 28 دی 1404 | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/jpiut.2026.70131.4323 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدمحمدحسن مومنی* 1؛ مریم پرویزی2 | ||
| 1استادیار گروه فقه و حقوق، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. استاد درس خارج فقه و اصول حوزه علمیه قم. | ||
| 2دانش آموخته دکتری فلسفه تطبیقی | ||
| چکیده | ||
| توسعه سریع هوش مصنوعی، توجهات را به شدت به پیامدهای فلسفی و حقوقی آن، به ویژه در مورد تبعیض و سوگیری، معطوف کرده است. یک ضعف اساسی در این گفتمان، تاکید بر مفهوم «شهروند» است که مقولهای انحصاری بوده و تمامی ذینفعان را در بر نمیگیرد. دستیابی به فراگیری واقعی در سیستمهای هوش مصنوعی نیازمند تغییر بنیادین در اصطلاحات، از «شهروند» به مفهومی فراگیرتر است. عنوان «فرد»، جایگزین متداولی است، اما اصطلاح حقوقی «شخص» از فراگیری بالاتری برخوردار است. چون هم اشخاص حقیقی و هم اشخاص حقوقی را در بر میگیرد. این پژوهش با روش تحلیل مفهومی و انتقادی در چارچوب اندیشة فلسفی- اخلاقی، و فقهی- حقوقی و با ابزار کتابخانهای تأکید میکند که محافظت از این فراگیری نه تنها یک ضرورت اخلاقی، بلکه یک الزام حقوقی است و به بررسی در مبانی فقه امامیه به عنوان نگرش حقوق شرعی میپردازد تا از رویکرد شخصمحور پشتیبانی و آن را تبیین کند. این مقاله با تلفیق استدلالهای فلسفی-اخلاقی، و فقهی-حقوقی، چارچوبی مستحکمتر برای طراحی و حکمرانی سیستمهای هوش مصنوعی فراگیر ارائه داده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فلسفه هوش مصنوعی؛ فقه و حقوق هوش مصنوعی؛ شمولگرائی؛ شهروند؛ افراد؛ اشخاص؛ فراگیری | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 50 |
||