گردشگری شهری کلانشهر تبریز، با تاکید بر شخصیت مقصد و برندسازی

نتایج نشان داد از تعداد 200 نفر نمونه آماری پژوهش، 108 نفر مرد و 92 نفر زن می باشند. بیشترین تعداد نمونه آماری پژوهش با 35 در صد در گروه سنی 31 الی 40 سال و کمترین در صد نمونه آماری پژوهش با صفر درصد در گروه سنی 51 سال به بالا قرار گرفته اند. 84 نفر مجرد و 116 نفر متاهل می باشند. بیشترین درصد نمونه آماری پژوهش سطح تحصیلات خود را لیسانس عنوان نموده اند. 104نفر ترک­زبان، 79 نفر فارس­زبان­ و 17نفر سایر زبان­ها بودند. بیشترین درصد نمونه آماری پژوهش تعداد سفرهای خود به شهر تبریز را 2 تا 4 بار و بیشتر ذکر کرده­اند بیشترین درصد نمونه آماری (5/47 درصد) تعداد روزهای اقامت خود در شهر تبریز را 3 روز عنوان نموده­اند. بیشترین درصد نمونه آماری پژوهش مبدا سفر خود را سایر استان­ها عنوان نموده­اند. بیشترین تعداد نمونه آماری پژوهش نحوه آشنایی خود با شهر تبریز را دوستان و آشنایان ذکر نموده­اند. همچنین بیشترین تعداد نمونه آماری پژوهش انگیزه سفر خود به شهر تبریز را جاذبه­های تاریخی و فرهنگی و دیدار دوستان و آشنایان ذکر نموده­اند.

هدف تحقیق حاضر بررسی توسعه و برنامه‌ریزی گردشگری شهری کلانشهر تبریز، با تاکید بر شخصیت مقصد و برندسازی بود .پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و عملی  و از نظر ماهیت و روش توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش گردشگران ورودی به کلان‌شهر تبریز بوده و حجم نمونه آماری پژوهش 200 نفر به صورت تصادفی انتخاب شده است.  یافته ها نشانگر آن بود که از دیدگاه افراد مورد مطالعه چالش‌های موقعیت جغرافیایی دور تبریز (فقدان موقعیت مرکزی) و عدم مجاورت با سایر شهرها و استان‌های مرکزی ایران با میانگین 65/3، فصلی بودن مسافرت به تبریز با میانگین 4 و چالش‌های ارتباط با جامعه میزبان با میانگین 25/3 ازجمله چالش‌های اساسی و مهم توسعه گردشگری و شکل نگرفتن شخصیت مقصد مطرح تبریز می باشند. براساس یافته های بدست آمده نتایج به دست آمده، نشان داد که شهر تبریز برای گردشگری دارای مزایایی از قبیل شهر تمیز، جذابیت معماری و تاریخچه شهر تبریز، امنیت بالا، فرهنگ و ادبیات غنی، تنوع گردشگری، است و علی رغم وجود این قابلیت و ظرفیت های بالقوه، شهر تبریز از دیدگاه گردشگران دارای نقاط ضعفی در راستای تبدیل شدن به مقصد گردشگری می باشد.