آمار
| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شمارهها | 1,453 |
| تعداد مقالات | 17,785 |
| تعداد مشاهده مقاله | 58,009,204 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 19,579,692 |
مفهوم برکت در قرآن و عهد عتیق: تحلیل تطبیقی با تأکید بر زمینههای الهیاتی و فرهنگی | ||
| دین پژوهی و کارآمدی | ||
| دوره 5، شماره 3 - شماره پیاپی 17، آذر 1404، صفحه 33-48 اصل مقاله (665.09 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/nrr.2025.67226.1475 | ||
| نویسنده | ||
| سید جعفر صادقی* | ||
| استادیار گروه آموزش الهیات، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مفهوم «برکت» بهعنوان نشانهای از لطف الهی در ادیان ابراهیمی، در فهم رابطه انسان با خدا و نعمتهای الهی نقش ایفا میکند. این پژوهش با هدف تحلیل تطبیقی مفهوم برکت در قرآن و عهد عتیق، به بررسی تعاریف، کارکردها و دلالتهای الهیاتی و فرهنگی این مفهوم میپردازد تا اشتراکات و تفاوتهای آن در اسلام و یهودیت را روشن کند. روش تحقیق، تحلیل تطبیقی کیفی با استفاده از تحلیل لغوی، متنی و بررسی زمینههای اسلامی و یهودی در متون اصلی و تفاسیر معتبر است. یافتهها نشان میدهند که برکت در هر دو متن، نعمتی الهی با ابعاد مادی و معنوی است که از خدا سرچشمه میگیرد و به ایمان، تقوا یا اطاعت از احکام مشروط است. شباهتها شامل منشأ الهی، جامعیت مادی و معنوی و نقش برکت در انسجام اجتماعی است. با این حال، برکت در قرآن جهانیتر و اخلاقمحور است، در حالی که در عهد عتیق این مفهوم غالباً قوممحور و قانونمحور است و تمرکز بیشتری بر نعمتهای دنیوی دارد. از منظر اخلاق و حقوق بشر، رویکرد قوممحور عهد عتیق چالشهای حقوق بشری، مانند انحصارگرایی و نابرابری ایجاد میکند، در حالی که قرآن بر کرامت انسانی تأکید دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| برکت؛ قرآن؛ عهد عتیق؛ تحلیل تطبیقی؛ اخلاق؛ یهودیت | ||
| مراجع | ||
فارسی و عربی
لاتین
References
The Holy Quran.
Sahifa Sajjadiyya. (1376/1997). Qom: Al-Hadi.
Al-Alusi, M. (1415 AH/1994). Ruh al-Ma‘ani . Beirut: Dar al-Kutub al-‘Ilmiyya.
Al-Baydawi, A. (1418 AH/1997). Anwar al-Tanzil wa Asrar al-Ta’wil. Beirut: Dar Ihya’ al-Turath al-‘Arabi.
Al-Tabarani, S. (2008). Al-Tafsir al-Kabir. Irbid: Dar al-Kitab al-Thaqafi.
Al-Tabarsi, F. (1372 AH/1993). Majma‘ al-Bayan fi Tafsir al-Qur’an. Beirut: Mu’assasat al-A‘lami lil-Matbu‘at.
Al-Tusi, M. (n.d.). Al-Tibyan fi Tafsir al-Qur’an. Beirut: Dar Ihya’ al-Turath al-‘Arabi.
Anvari, Seyyed Alireza (1400/ 2021). Validation, Assessment and Evaluation of Ritual Ceremonies (Sermon Reading on the Night of Imam Reza's Martyrdom). Religious Researchs and Efficiency, 1(1), 49-69.
Brown, F., Driver, S. R., & Briggs, C. A. (1906). A Hebrew and English Lexicon of the Old Testament. Oxford: Clarendon Press.
Cohen, M. (2007). Religious Concepts in Judaism. New York: Routledge.
Esposito, J. L. (2011). The Future of Islam. Oxford: Oxford University Press.
Fakhr al-Razi, M. (1420 AH/1999). Mafatih al-Ghayb. Beirut: Dar al-‘Ilm lil-Malayin.
Gesenius, W. (1846). Hebrew Lexicon. London: Samuel Bagster & Sons.
Ibn Faris, A. (1399 AH/1979). Muqayyis al-Lugha. Beirut: Dar al-Fikr.
Ibn Manzur, M. (1414 AH/1994). Lisan al-‘Arab. Beirut: Dar Sader.
Martin, H. (2009). Dictionary of Bible Themes: The Accessible and Comprehensive Tool for Topical Studies. London: Martin Manser.
Nizam al-A‘raj, H. (1416 AH/1995). Ghara’ib al-Qur’an wa Ragha’ib al-Furqan. Beirut: Dar al-Kutub al-‘Ilmiyya.
Razavi, R. (1391/2012). Racism and distortion in the Tanakh (Old Testament). Islamic Theology Quarterly, 21(82), 37–47.
Sanders, E. P. (1992). Judaism: Practice and Belief. Philadelphia: Trinity Press International.
Tabataba’i, S. M. H. (1390 AH/2011). Al-Mizan fi Tafsir al-Qur’an. Beirut: Mu’assasat al-A‘lami.
The Holy Bible: Old and New Testaments. (1379/2000). (F. Khan Hamedani, W. Glenn, & H. Martyn, Trans.). Tehran: Asatir.
United Nations. (1948). Universal Declaration of Human Rights.
‘Abd al-Baqi, M. F. (1364 AH/1945). Al-Mu‘jam al-Mufahras li-Alfaz al-Qur’an al-Karim. Cairo: Dar al-Hadith. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 88 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 47 |
||