تحلیل اهمیت و تاثیرگذاری پیشران‌ها و پسران‌های هوشمندسازی سیستم حمل‌ونقل شهری تبریز در بستر فنآوریهای نوین با استفاده از تکنیک Swara و Pls

ازدحام ترافیک یکی از تاثیرات مخربی است که رشد سریع شهرها و رشد بی‌رویه جمعیت و پراکندگی نامعقول آنها، بر روی محیط‌های طبیعی و فرهنگی بر جای می‌گذارد. این رشد سریع از یک سو، شهرها را با مسایل جدیدی مواجه ساخته و از سوی دیگر تلاش‌های زیادی برای برطرف ساختن تاثیرات منفی آنها به عمل آمده که یکی از عمده‌ترین آنها، راهبرد استفاده از فنآوری‌های نو و هوشمند می‌باشد. این تحقیق به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر نوع و ماهیت، توصیفی- تحلیلی و از نظر روش ترکیبی (کمی و کیفی) است. در بخش مطالعات کیفی از تکنیک تحلیل موضوعی و نرم افزار Maxqda و در بخش مطالعات کمی از تکنیک Swara برای تعیین ضریب اهمیت و از نرم‌افزارSmart PLS  برای تعیین ضریب تاثیرگذاری پیشران‌ها (محرک‌ها) و پسران‌ها (موانع) استفاده شده‌است.

بر اساس یافته‌های تحقیق؛ مشخص گردید که عوامل کیفی و کمی متعددی در زمینه هوشمندسازی حمل‌و‌نقل شهری تبریز تاثیرگذار می‌باشند. هفت عامل (سیاستگذاری-برنامه‌ریزی، اقتصادی-سرمایه­گذاری، امنیتی-قانونی، فیزیکی-کالبدی، مدیریتی-سازمانی، فرهنگی-اجتماعی و فنی-تکنولوژیکی) به عنوان مهمترین پیشران و پسران، شناسایی گردید. یافته‌ها نشان می‌دهد که عواملی نظیر: ضعف مدیریت یکپارچه شهری، نبود برنامه‌های هدفمند و چشم‌انداز مشخص، عدم شناخت نقاط ضعف و قوت، فرصت‌ها و تهدیدات، عدم نصب سنسورهای هوشمند، نبود حسگرهای ترافیکی، نظارتی و تحلیل محیطی، عدم توسعه شبکه فیبر نوری و اینترنت بی‌سیم و اینترنت g4Gو g5G، نبود سامانه تشخیص خودکار حوادث و سامانه توزین در حال حرکت، ضعف نرم‌افزارهای مدیریت ترافیک و... مهمترین پسران‌های هوشمندسازی سیستم حمل‌و‌نقل شهری تبریز در بستر فنآوریهای نوین نظیر اینترنت اشیاء می‌باشند.