| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شمارهها | 1,504 |
| تعداد مقالات | 18,397 |
| تعداد مشاهده مقاله | 59,690,350 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 20,936,906 |
شناسایی عوامل مؤثر بر مدیریت دانش شخصی دانشجویان تحصیلات تکمیلی | ||
| نشریه مطالعات دانش پژوهی | ||
| مقاله 2، دوره 5، شماره 1 - شماره پیاپی 15، فروردین 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/jkrs.2026.19790 | ||
| نویسندگان | ||
| ملک رضوان ,واعظی1؛ فرامرز سهیلی* 2؛ علی بیرانوند3؛ ثریا ضیایی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری گروه علم اطلاعات و دانش شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار گروه علم اطلاعات و دانششناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه پیامنور، تهران، ایران | ||
| 3دانشیار گروه علم اطلاعات و دانش شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف: پژوهش حاضر بهمنظور شناسایی عوامل مؤثر بر مدیریت دانش شخصی دانشجویان تحصیلات تکمیلی و ارائه مدل مربوط انجام شده است. روش: این پژوهش با رویکرد کیفی و روش نظریه داده بنیاد برای ارائه مدل مدیریت دانش شخصی دانشجویان تحصیلات تکمیلی بهره گرفته است. جامعه مشارکتکنندگان را ۲۸ نفر از خبرگان حوزه مدیریت دانش و مدیریت دانش شخصی تشکیل دادهاند. روش نمونهگیری هدفمند و دادهها بر اساس مصاحبه عمیق جمعآوری گردید. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد که مدیریت دانش شخصی از شش بعد و 27 مقوله تشکیل شده است. شرایط علی (شناسایی اطلاعات، سازماندهی دانش، فناوریها، مهارت، تعامل، انگیزه) عوامل زمینهای (مستندسازی تجربیات، نرمافزارها، نظام کارآمد، فرهنگ، وضعیت اقتصادی، پیشینه آموزشی)، راهبردها (تدوین دستورالعملها، ادغام ابزارهای مدیریت دانش شخصی در برنامههای درسی دانشگاهی، آموزش سواد دیجیتال، ایجاد محیطهای یادگیری مشارکتی)، پیامدها (بهبود بهرهوری، افزایش اثربخشی، کاهش دوبارهکاری، ارتقاء کیفیت آموزشوپژوهش، توسعه نوآوری و خلاقیت، افزایش همکاری و اشتراکگذاری دانش)، عوامل مداخلهگر (کمبود زمان، محیط نامناسب کاری، نداشتن انگیزه، ناآشنایی با شیوهها، نبود اعتماد)، استخراج گردید. نتیجهگیری: مدل ارائهشده میتواند بهعنوان چارچوبی کاربردی جهت توانمندسازی علمی، ارتقاء سطح یادگیری و بهبود عملکرد پژوهشی دانشجویان تحصیلات تکمیلی به کار گرفته شود. بهکارگیری این مدل از سوی نهادهای آموزش عالی، میتواند گامی مؤثر در راستای ارتقاء کیفیت نظام آموزشی و توسعه سرمایه فکری در دانشگاهها و مؤسسات آموزشی کشور باشد. اصالت و ارزش: این پژوهش با ارائه مدلی، خلأ موجود درزمینۀ مدیریت دانش شخصی را پوشش داده و با بهرهگیری از نظریه داده بنیاد، مؤلفههای این مفهوم را به شکلی نظاممند تبیین کرده است. نوآوری آن در رویکرد جامع به بررسی ابعاد مختلف فردی، محیطی و رفتاری مؤثر بر مدیریت دانش شخصی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مدیریت دانش؛ مدیریت دانش شخصی؛ دانشجویان تحصیلات تکمیلی؛ نظریه داده بنیاد | ||
| مراجع | ||
|
بیرانوند، علی؛ سمیع، محمدابراهیم؛ اکبرنژاد؛ رضا، جمالزاده، زهرا. (1400). شناسایی ابعاد و شاخصهای مدیریت دانش شخصی در سازمان آب منطقهای فارس. تحقیقات و کتابداری اطلاعرسانی دانشگاهی، 5 (2)، 154-123. https://doi.org/10.22059/jlib.2022.332950.1572 تاجالدینی، اورانوس؛ سعادت نسب، راضیه؛ سلیمانی نژاد، عادل. (1395). بررسی کیفیِ رویکرد کتابداران کتابخانههای عمومی کرمان نسبت به استفاده از شبکههای اجتماعی بهمنظور اشتراک دانش. کتابداری و اطلاعرسانی، 18 (3)، 156-135. https://lis.aqr-libjournal.ir/article_44468.html جمالی، زهرا. (1400). شناسایی مؤلفهها و مهارتهای مدیریت دانش شخصی کتابداران. علوم و فنون مدیریت اطلاعات، 7(3)، 243-247. https://doi.org/10.22091/stim.2021.6301.1492 خادمی زاده، شهناز؛ عبدالهی، فرزانه؛ و بیگدلی، زاهد. (1398). بررسی وضعیت مدیریت دانش شخصی کارکنان دانشگاه شهید چمران اهواز بر اساس مدل اوری. تحقیقات کتابداری و اطلاعرسانی دانشگاهی،53 (1)،51-74 https://doi.org/10.22059/jlib.2019.252628.1301 خودروان، حسن؛ بیرانوند، علی؛ رجبزاده، آرمین؛ و دارابی، مهرنوش. (۱۴۰۲). بررسی رابطه بین مدیریت دانش شخصی کتابداران با بهرهوری نیروی انسانی (مورد مطالعه: کتابخانههای عمومی استان خوزستان). علمی بازیابی دانش و نظامهای معنایی. 10 (37)، 113-154. https://www.magiran.com/p2482078 محمدی قشلاق، پریوش، سید عباسزاده، میرمحمد. (1401). تدوین مدل ارتقای تواناییهای مدیریت دانش شخصی (PKM) معلمان: کاربردی از روش داده بنیاد. رهیافتی نو در مدیریت آموزشی، 13(1)، 50-64. https://doi.org/10.30495/jedu.2022.24560.4920 میری، انیس. (1397). مطالعه وضعیت مدیریت دانش شخصی اعضای هیئتعلمی علم اطلاعات دانششناسی ایران جهت فعالیت در شبکههای اجتماعی. [رساله دکتری تخصصی، علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور مرکز مشهد]. ایرانداک. https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/92f5fa4e1633024dab3d529c06ee40d3 نامداری، آزاده؛ فرج پهلو، عبدالحسین؛ و کوهی رستمی، منصور. (1399). بررسی وضعیت دانش و مهارت با تکیهبر فعالیتهای مدیریت اطلاعات شخصی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز بر اساس مدل جونز با تأکید بر اطلاعات الکترونیکی. بازیابی دانش و نظامهای معنایی، 10(25)، 145-174. https://doi.org/10.22054/jks.2020.51512.1315 Al‑Husseini, S., El Beltagi, I., & Moizer, J. (2021). Transformational leadership and innovation: The mediating role of knowledge sharing amongst higher education faculty. International Journal of Leadership in Education, 24(5), 670–693. https://doi.org/10.1080/13603124.2019.1588381
Bolisani, E., & Bratianu, C. (2018). Emergent knowledge strategies: Strategic thinking in knowledge management. In E. Bolisani & C. Bratianu (Eds.), Emergent knowledge strategies (pp. 97–116). Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-319-60657-6_5
Cheong, R. K., & Tsui, E. (2016). Exploring the linkages between personal knowledge management and organizational learning. In Personal knowledge management (pp. 189–228). Routledge.
Cinque, M., & Bortoluzzi, M. (2013). Navigating complex challenges: Digital competence and personal knowledge management in university education to foster skills for lifelong learning. International Journal of Technology Enhanced Learning, 5(3–4), 284–298. https://doi.org/10.1504/IJTEL.2013.059496
Figurska, I., Piekarski, G., & Piotrów, E. (2023). The use of personal knowledge management initiatives by teachers in Poland: Contribution to the discussion. Journal of Vasyl Stefanyk Precarpathian National University, 10(3), 122–138. https://doi.org/10.15330/jpnu.10.3.122-138
Fujita, N. (2020). Transforming online teaching and learning: Towards learning design informed by information science and learning sciences. Information and Learning Sciences, 121(7–8), 503–511. https://doi.org/10.1108/ILS-04-2020-0124
Grundspenkis, J. (2007). Agent-based approach for organization and personal knowledge modelling: Knowledge management perspective. Journal of Intelligent Manufacturing, 18(4), 451–457. https://doi.org/10.1007/s10845-007-0052-6
Harncharnchai, A. (2018). Postgraduate’s personal knowledge management using cloud services. In 2018 International Symposium on Educational Technology (ISET) (pp. 235–239). IEEE.
Hosseingholizadeh, R., Sharif, A., & Kouhsari, M. (2018). PKM tools for developing personal knowledge management skills among university students. International Journal of Information Science and Management, 16(1), 89–103.
Ismail, S., & Ahmad, M. S. (2012). Effective personal knowledge management: A proposed online framework. International Journal of Humanities and Social Sciences, 6(12), 3478–3486.
Jarrahi, M. H., Reynolds, R., & Eshraghi, A. (2021). Personal knowledge management and enactment of personal knowledge infrastructures as shadow IT. Information and Learning Sciences, 122(1–2), 17–44.
Jia, L., Liang, Z., Lei, C., & Huang, L. (2023). A study on the effects of college students’ knowledge-sharing behavior on group performance and individual social status. Frontiers in Psychology, 14, Article 1172554. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2023.1172554
Junglas, I., Goel, L., Ives, B., & Harris, J. (2018). Innovation at work: The relative advantage of using consumer IT in the workplace. Information Systems Journal, 29(2), 317–339. https://doi.org/10.1111/isj.12198
Neștian, Ș. A., Vodă, A. I., Tiță, S. M., Guță, A. L., & Turnea, E. S. (2021). Does individual knowledge management in online education prepare business students for employability in online businesses? Sustainability, 13(4), 2091. https://doi.org/10.3390/su13042091
Nugraha, C. D., Hidayat, D. S., Sensuse, D. I., & Safitri, N. (2022). Designing personal knowledge management system to support knowledge sharing in government organization: A case study at the Indonesian Central Statistics Agency. In 2022 International Conference on Advanced Computer Science and Information Systems (ICACSIS) (pp. 1–6). IEEE.
Ononye, U. H., & Ikechukwu, M. (2024). Personal knowledge management and employee performance nexus with thriving at work as a mediating factor in a public organization context. Jurnal Manajemen dan Kewirausahaan, 26(2), 88–98. https://doi.org/10.9744/jmk.26.2.88-98
Widyarini, M., Sunardi, O., & Conggo, G. A. (2023). Factors affecting personal knowledge management among sales officers in Indonesian leading automotive companies. International Journal of Knowledge Management Studies, 14(1), 74–89.
Wright, K. (2005). Personal knowledge management: Supporting individual knowledge worker performance. Knowledge Management Research & Practice, 3(3), 156–165. https://doi.org/10.1057/palgrave.kmrp.8500061
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 702 |
||