- اخلاقی، اکبر. (1377). تحلیل ساختاری منطق الطیر عطار. چ اصفهان: فردا.
- اخوت، احمد. (1371). دستور زبان داستان. اصفهان: فردا.
- اوحدی اصفهانی مراغهای، حسین .(1375). کلیّات. تصحیح سعید نفیسی. چ2. تهران: امیرکبیر.
- ایگلتون، تری .(1368). پیش درآمدی بر نظریه ادبی. ترجمه عباس مخبر. چ1. تهران: شفا.
- تودورف، تزوتان. (1385). نظریه ادبیات (متن هایی از فرمالیست های روس). ترجمه عاطفه طاهایی. تهران: اختران.
- داد، سیما. (1371). فرهنگ اصطلاحات ادبی. تهران: مروارید.
- دین پرست, ولی. (1403). انعکاس افکار عمومی در آثار عرفا، ادبا و مورخان عصر تیموری. تاریخ فرهنگ ایران 1(2): 82-71. DOI: 10.22034/ihc.2025.64034
- زرین کوب، عبدالحسین. (1375). جستجو در تصوف ایران. تهران: امیرکبیر.
- صفا، ذبیح الله. (1370). تاریخ ادبیات در ایران. ج 2. چ 5. تهران: فردوسی.
- صفوی، کورش. (1380). از زبان شناسی به ادبیات. ج 1. چ2. تهران: سوره مهر.
- عبداللهیان، حمید. (1380). "شخصیت و شخصیت پردازی در داستان". فصلنامه ادبیات داستانی. شماره 54.
- علی زاده بیگدیلو, منصور. (1403). تاثیرپذیری اشعار جنونی اردبیلی از فرهنگ و معارف اسلامی. تاریخ فرهنگ ایران 1(2): 29-15. DOI: 10.22034/ihc.2024.19225
- علوی مقدم، مهیار. (1377). نظریههای نقد ادبی معاصر (صورت گرایی و ساختارگرایی). چ1. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت).
- علی وفایی، عباس و فیروزی، نوید. (۱۳۹۱). «تحلیل سبک شناختی منظومه ی جام جم اوحدی (نسبت سبک فکری با بلاغت و زبان).»
- غلام، محمّد. (1382). "شگردهای داستان پردازی در بوستان". نشریه دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تبریز. شماره 189.
- فرجی, مهدی و نصیری حامد, رضا . (1403). الگویابی برای مشروطیت ایران؛ تحلیل محتوای منظومۀ «میکادونامه». تاریخ فرهنگ ایران 1(2): 133-118. DOI: 10.22034/ihc.2025.65675
- لطفی پور ساعدی، کاظم. (1371). "درآمدی به سخن کاوی". در مجله زبان شناسی. شماره پیاپی
- -مارزلف، اولریش.(1376).طبقه بندی قصّههای ایرانی، ترجمه کیکاوس جهانداری، چاپ دوم، تهران: انتشارات سروش.
- میرصادقی، جمال. (1377). ادبیات داستانی. چ 3. تهران: سخن.
- نجفی، ابوالحسن. (1380). مبانی زبان شناسی و کاربرد آن در زبان فارسی. چ7. تهران: نیلوفر.
- ولک، رنه و آوستن وارن. (1382). نظریه ادبیات. مترجمان ضیاء موحّد و پرویز مهاجر. تهران: علمی و فرهنگی.
آوانگاری منابع
- Akhlāqī, Akbar. (1377). Tahlīl-e Sākhtārī-ye Mantiq al-Ṭayr-e ʿAttār. Isfahan: Fardā.
- Akhūt, Aḥmad. (1371). Dastūr-e Zabān-e Dāstān. Isfahan: Fardā.
- Owḥadī Esfahānī Marāgheh-ʾī, Ḥoseyn. (1375). Kolliyāt. Edited by Saʿīd Nafīsī. 2nd ed. Tehran: Amīrkabīr.
- Eagleton, Terry. (1368). Pish-daramadī bar Nazariye-ye Adabī. Trans. ʿAbbās Mokhber. 1st ed. Tehran: Shafā.
- Todorov, Tzvetan. (1385). Nazariye-ye Adabīyāt (Matn-hāʾī az Formalist-hā-ye Rūsī). Trans. ʿĀṭefe Ṭāhāʾī. Tehran: Akhterān.
- Dād, Sīmā. (1371). Farhang-e Eṣṭelāḥāt-e Adabī. Tehran: Morvārīd.
- Dīn-Parast, Valī. (1403). “Entekhās-e Afkār-e ʿOmmūmī dar Āsār-e ʿOrfā, Adabā va Mūrekhān-e ʿAsr-e Teymūrī.” Tārīkh-e Farhang-e Īrān, 1(2), 71–82. DOI: 10.22034/ihc.2025.64034
- Zarrīn-Kūb, ʿAbd-al-Ḥoseyn. (1375). Jostojū dar Tasavvof-e Īrān. Tehran: Amīrkabīr.
- Ṣafā, Zobeyhollāh. (1370). Tārīkh-e Adabiyāt dar Īrān, Vol. 2. 5th ed. Tehran: Ferdowsī.
- Ṣafavī, Kūrush. (1380). Az Zabān-shenāsī tā Adabiyāt, Vol. 1. 2nd ed. Tehran: Sūreh Mehr.
- ʿAbdollāhīān, Ḥamīd. (1380). “Shakhṣīyat va Shakhṣīyat-Pardāzī dar Dāstān.” Faslname-ye Adabiyāt-e Dāstānī, No. 54.
- ʿAlīzādeh Bigdīlū, Mansūr. (1403). “Taʾsir-Pazīrī-ye Ashʿār-e Jenūnī-ye Ardebīlī az Farhang va Maʿāref-e Eslāmī.” Tārīkh-e Farhang-e Īrān, 1(2), 15–29. DOI: 10.22034/ihc.2024.19225
- Alavī-Moqaddam, Mahyār. (1377). Nazariye-hā-ye Naqd-e Adabī-ye Moʿāṣer (Ṣūrat-Garāyī va Sākhtārgarāyī). 1st ed. Tehran: Sāzmān-e Motāleʿe va Tadwīn-e Kotob-e ʿOlūm-e Ensānī-ye Dāneshgāh-hā (SAMT).
- Alī-Vafāʾī, ʿAbbās & Fīruzī, Navīd. (1391). “Tahlīl-e Sabk-Shenākhtī-ye Manẓūmeh-ye Jām-e Jam-e Owḥadī (Nesbat-e Sabk-e Fekrī bā Balāghat va Zabān).”
- Gholām, Moḥammad. (1382). “Shekard-hā-ye Dāstān-Pardāzī dar Būstān.” Našrie-ye Dāneshkade-ye Adabiyāt va ʿOlūm-e Ensānī-ye Dāneshgāh-e Tabrīz, No. 189.
- Farajī, Mahdī & Nasīrī Ḥāmed, Reżā. (1403). “Olgūyābī barāye Mashrūṭīyat-e Īrān: Tahlīl-e Moḥtavā-ye Manẓūmeh-ye ‘Mīkādūnāmeh’.” Tārīkh-e Farhang-e Īrān, 1(2), 118–133. DOI: 10.22034/ihc.2025.65675
- Lotfī-Pūr Sāʿedī, Kāẓem. (1371). “Daramadī be Sokhan-Kāvī.” Majale-ye Zabān-Shenāsī, No. [Piyāpi].
- Marzluf, Ulrich. (1376). Tabaqebandī-ye Qesseh-hā-ye Īrānī. Trans. Kīkāvos Jahāndārī. 2nd ed. Tehran: Enteshārāt-e Soroush.
- Mīrṣādeqī, Jamāl. (1377). Adabiyāt-e Dāstānī. 3rd ed. Tehran: Sokhan.
- Najafī, Abū al-Ḥasan. (1380). Mabānī-ye Zabān-Shenāsī va Karbord-e Ān dar Zabān-e Fārsī. 7th ed. Tehran: Nīlūfar.
- Volk, René & Austen, Warren. (1382). Nazariye-ye Adabīyāt. Trans. Ẓiyāʾ Moḥadd & Parvīz Mohājer. Tehran: Elmi va Farhangī.
|
