آمار
| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شمارهها | 1,497 |
| تعداد مقالات | 18,255 |
| تعداد مشاهده مقاله | 59,199,543 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 20,646,373 |
تحلیلی بر وضعیت بلندمرتبهسازی در مناطق شمال شهر اصفهان بر اساس شاخصهای توسعه پایدار | ||
| جغرافیا و برنامهریزی | ||
| دوره 29، شماره 93، 1404، صفحه 259-237 اصل مقاله (1.5 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/gp.2024.62422.3277 | ||
| نویسندگان | ||
| مرضیه صداقت کیش1؛ حمیدرضا وارثی* 2؛ امیررضا خاوریان3 | ||
| 1دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| 2گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه اصفهان | ||
| 3استادیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم جغرافیایی و برنامهریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: بلندمرتبهسازی به عنوان ابزاری برای مهار توسعه شهری مطرح شده است اما برخورد انتزاعی به این ابزار، تبعات منفی اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، کالبدی، زیستمحیطی و سیاسی – مدیریتی را بههمراه داشته است. پژوهش حاضر به وضعیت بلندمرتبهسازی در مناطق شمالی شهر اصفهان بر اساس شاخصهای توسعه پایدار برای رسیدن به ساختمانهای بلند پایدار میپردازد. روش: پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی-تحلیلی میباشد. اطلاعات از طریق مطالعات کتابخانه و میدانی به کمک ابزار پرسشنامه گرداوری شده است. جامعه آماری پژوهش شامل متخصصین حوزه مربوطه در مناطق شمالی اصفهان یعنی مناطق: 7، 8، 10، 12 و 14 میباشد که به روش تصادفی ساده و به صورت دلفی دو مرحلهای، 75 نفر (سهم هر منطقه 15 نفر) به عنوان حجم نمونه انتخاب گردید. دادههای گردآوری شده با استفاده از آزمونهای آماری تی تکنمونهای، رگرسیون گام به گام و تکنیک تصمیمگیری Swara مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: نتایج تحقیق نشان داد بلندمرتبهسازی در تمامی مناطق شمالی شهر اصفهان در شاخصهای پایداری شهری وضعیت مطلوبی ندارند. به گونهای که منطقه 8 در سطح اول وضغیت و منطقه 14 در سطح آخر قرار دارد. از طرفی دیگر مؤلفه کالبدی-زیرساختی با بتای 443/0 بیشترین تأثیر را بر پایدار کردن بلندمرتبهسازی دارد. همپچنین مؤلفه مدیریتی با وزن نهائی 279/0 در جایگاه اول و مؤلفه اجتماعی و فرهنگی با وزن 137/0 دارای کمترین وزن و در جایگاه آخر قرار گرفته است. نتیجهگیری: با توجه به نتایج حاصله میتوان گفت مدیریت شهری نقش بهسزایی در بلندمرتبهسازی در زمینه ساخت و ساز و نظارت و ...دارد | ||
| کلیدواژهها | ||
| بلندمرتبهسازی؛ مناطق شمالی؛ توسعهپایدار؛ شهر اصفهان | ||
| اصل مقاله | ||
|
مقدمه: بلندمرتبهسازی به عنوان ابزاری برای مهار توسعه شهری مطرح شده است اما برخورد انتزاعی به این ابزار، تبعات منفی اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، کالبدی، زیستمحیطی و سیاسی – مدیریتی را بههمراه داشته است. پژوهش حاضر به وضعیت بلندمرتبهسازی در مناطق شمالی شهر اصفهان بر اساس شاخصهای توسعه پایدار برای رسیدن به ساختمانهای بلند پایدار میپردازد. روش: پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی-تحلیلی میباشد. اطلاعات از طریق مطالعات کتابخانه و میدانی به کمک ابزار پرسشنامه گرداوری شده است. جامعه آماری پژوهش شامل متخصصین حوزه مربوطه در مناطق شمالی اصفهان یعنی مناطق: 7، 8، 10، 12 و 14 میباشد که به روش تصادفی ساده و به صورت دلفی دو مرحلهای، 75 نفر (سهم هر منطقه 15 نفر) به عنوان حجم نمونه انتخاب گردید. دادههای گردآوری شده با استفاده از آزمونهای آماری تی تکنمونهای، رگرسیون گام به گام و تکنیک تصمیمگیری Swara مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: نتایج تحقیق نشان داد بلندمرتبهسازی در تمامی مناطق شمالی شهر اصفهان در شاخصهای پایداری شهری وضعیت مطلوبی ندارند. به گونهای که منطقه 8 در سطح اول وضغیت و منطقه 14 در سطح آخر قرار دارد. از طرفی دیگر مؤلفه کالبدی-زیرساختی با بتای 443/0 بیشترین تأثیر را بر پایدار کردن بلندمرتبهسازی دارد. همپچنین مؤلفه مدیریتی باوزن نهائی 279/0 در جایگاه اول و مؤلفه اجتماعی و فرهنگی با وزن 137/0 دارای کمترین وزن و در جایگاه آخر قرار گرفته است. نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصله میتوان گفت مدیریت شهری نقش بهسزایی در بلندمرتبهسازی در زمینه ساخت و ساز و نظارت و ...دارد. | ||
| مراجع | ||
|
اسماعیلی، محمد و مشیری طیبینژاد، سیدرحیم. (1403). بررسی تطبیقی بلندمرتبهسازی و ویلاسازی، نمونه موردی: شهرجدید امیکبیر و شهرجدید مهاجران. مطالعات توسعه پایدار شهری و منطقهای، 5 (1)، 81-96.
الهیچورن، اسفندیار و الهیچورن، محمدعلی. (1398). ارزیابی نقش اثرات بلندمرتبهسازی بر کاربریهای شهری (مطالعه موردی: شهرستان تنکابن). جغرافیا و روابط انسانی، 2 (1)، 131-117.
الهیخراسانی، علی و لعل نامی، تکتم. (1401). منابع فقهی بلندمرتبهسازی در بوته نقد. جستارهای فقهی و اصولی، 8 (26)، 153-188.
اطلس کلانشهر اصفهان،1394.
آمارنامه شهر اصفهان، 1395.
پارسیپور، حسن (1400). امکانسنجی بلندمرتبهسازی در شهر بجنورد. مطالعات برنامهریزی سکونتگاههای انسانی، 16 (2)، 269-280.
حسینپور، ویدا؛ اصغری، حسین؛ پورشیخیان، علیرضا و حسنیمهر، سیدهصدیقه. (1401). تحلیل فضایی-مکانی پدیده بلندمرتبهسازی (مورد مطالعه: کلانشهر تبریز). مهندسی جغرافیایی سرزمین، 6 (4)، 780-767.
درویشی، یوسف و رضاعلی، منصور (1401). بررسی پیامدهای بلندمرتبهسازی ساختمانهای شهری بر گسترش افقی شهر، حقوق همجواری و حل مشکل زمین (مطالعه موردی: مناطق 2 و 4شهر تبریز). فصلنامه جغرافیا و برنامهریزی منطقهای، 12 (4)، 546-528.
رزاقیان، فرزانه و رهنما، محمد رحیم (1399). تحلیل شاخصهای شهر اکولوژیک در ساختمانهای بلندمرتبۀ کلان شهر مشهد، مطالعات جغرافیایی مناطق خشک، 10(40)، 103-88.
زیاری، کرامتالله؛ حاتمینژاد، حسین و ترکمننیا، نعیمه (1399). سنجش تطبیقی معیارهای رشد هوشمند شهری در نواحی شش گانۀ منطقه 6 تهران. پژوهشهای جغرافیای انسانی، 52 (3)، 792-775.
شاه مرادی، دانیال (1399). باز طراحی ساختمانهای بلندمرتبه مسکونی فولادشهر با رویکرد توسعه اجتماعی پایدار، پایاننامه کارشناسی ارشد، استاد راهنما، مهدی محمودی کاملآبادی و محسن افشاری، دانشگاه هنر اصفهان.
شالی، محمد؛ محامد خسروشاهی، سیدمحمود و جودی، پویا (1403). سنجش وضعیت شاخصهای توسعه پایدار شهری در شهر جدید سهند. مجله جغرافیا و برنامهریزی، 28 (78)، 227-240.
عقیلی، سید کامبیز؛ میرکتولی، جعفر و جانباز قبادی، غلامرضا. (1400). تحلیل شاخصهای عدالت فضایی در ساختمانهای بلندمرتبه گرگان. آمایش جغرافیایی فضا، 11(40)، 132-119.
غلامی، زهرا؛ زیاری و کرامتالله. (1397). تأثیر بلندمرتبهسازی بر ساختار کالبدی-فضایی شهر با استفاده از GIS (مطالعه موردی: شهر قزوین). چهارمین کنفرانس ملی معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین.
فتحی، سمیه؛ علیالحسابی، مهران و بهزادفر، مصطفی (1396). ضرورتهای توجه شهرسازان جهت ایجاد انسجام کالبدی – اجتماعی در محلات بلندمرتبه؛ با تأملی بر توسعه منطقه 22 شهرداری تهران به عنوان یک منطقه پیراشهر. مدیریت شهری، 16(47)، 254-219.
فرقانی، حجت؛ رهنما، محمدرحیم؛ صابریفر، رستم و رحیمی، حسین (1399). تحلیل اثرات بلندمرتبهسازی بر فرم شهری کلانشهر مشهد. مجله جغرافیا و توسعه فضای شهری، 7(1)، 229-209.
فرهودی، رحمت الله؛ ناصری، علی محمد و پیشگاهی فرد، زهرا (1398). تحلیل تناسب چیدمان عناصر کالبد فضا در منطقۀ رشد شهر با رویکرد توسعۀ پایدار شهری (مطالعۀ موردی: منطقه 22 تهران). پژوهشهای جغرافیای انسانی، 51(2)، 356-341.
قربانی، رسول و جعفری، فیروز (1394). بررسی و تحلیل جایگاه تراکم ساختمانی در طرحهای توسعه شهری شهر تبریز. مجله جغرافیا و برنامهریزی، 19 (53)، 253-276.
کرمی، رمضان و رستمی، مسلم (1398). بررسی تأثیرات تراکم شهری بر سیستم حمل و نقل درون شهری (مطالعه موردی: بافت مرکزی شهر ایلام). فصلنامه آمایش محیط، شماره 47، 182-163.
موحد، علی و شهسوار، امین (1399). تحلیل رضایت شهروندان از گسترش بلندمرتبهسازی و توسعه فشرده شهری (مورد مطالعه: منطقه یک شهر ارومیه). مجله جغرافیا و برنامهریزی، 24 (74)، 261-249.
نسترن، مهین؛ قاسمی، وحید و یساولیان، شبنم. (1396). تحلیلی بر رابطۀ خطی و غیرخطی بلندمرتبهسازی و میزان و نوع جرائم شهری (مطالعه ی موردی: مناطق حوزۀ شمال و جنوب شهر اصفهان). نشریه مطالعات جامعهشناختی شهری، 7 (24)، 31-64..
یوسفزاده فرخی، سئودا و موسوی، میرسعید. (1397). رابطه برخی عوامل اجتماعی مرتبط با میزان رضایت از کیفیت زندگی در مجتمعهای مسکونی (مجتمع آفتاب و برج تابان شهرک ولیعصر تبریز). مطالعات جامعهشناسی، 11 (40)، 101-117. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 726 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 119 |
||