| تعداد نشریات | 45 |
| تعداد شمارهها | 1,532 |
| تعداد مقالات | 18,620 |
| تعداد مشاهده مقاله | 61,128,449 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 21,941,245 |
استیفای حق به شهر در حقوق ایران در پرتو حکمرانی مبتنی بر پایداری | ||
| فضای شهری و حیات اجتماعی | ||
| مقاله 1، دوره 3، شماره 9، شهریور 1403، صفحه 10-1 اصل مقاله (1.07 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی و پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/jprd.2024.62147.1102 | ||
| نویسنده | ||
| محدثه معینی فر* | ||
| استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده علوم و تحقیقات اسلامی، دانشگاه بین المللی امام خمینی - قزوین- ایران | ||
| چکیده | ||
| پیوند میان استیفای حقهای شهروندان و حکمرانی که در حق به شهر به اوج ظهور و بروز خود رسیده، امری غیرقابلانکار است و بدین ترتیب، حق به شهر و حکمرانی محلی دو روی یک سکه خواهند بود. این پژوهش با روش توصیفی - تحلیلی در پی پاسخ به این سؤالهاست که مفهوم، ابعاد و محتوای حق به شهر در حقوق ایران چیست و این حق چه نسبت و رابطهای با حکمرانی مبتنی بر پایداری دارد؟ حق به شهر امری اعتباری است که متعلقِ آن، شهر و امکانات مادی و معنوی درون آن است که معیارهای متفاوتی را میتوان برای تعیین ابعاد و محتوای آن برشمرد، مانند قانون و عرف خاص که البته معیار دوم برایآنکه اعتبار یابد، باید به تصویب قانونگذار برسد. صاحبان این حق، مردم و متعهد آن نیز دولت و بخشی از آن یعنی شهرداریها و سازمانهای مشابه و خود مردم هستند. حکمرانی مبتنی بر پایداری با روشهایی چون رفع ابهامهای حق به شهر و ایجاد شرایط استیفای این حق از طریق دستیابی به اهداف خود میتواند به استیفای حق به شهر کمک نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حق به شهر"؛ محتوا"؛ حکمرانی پایداری"؛ "؛ شهر" | ||
| اصل مقاله | ||
|
پیوند میان استیفای حقهای شهروندان و حکمرانی که در حق به شهر به اوج ظهور و بروز خود رسیده، امری غیرقابلانکار است و بدین ترتیب، حق به شهر و حکمرانی محلی دو روی یک سکه خواهند بود. این پژوهش با روش توصیفی - تحلیلی در پی پاسخ به این سؤالهاست که مفهوم، ابعاد و محتوای حق به شهر در حقوق ایران چیست و این حق چه نسبت و رابطهای با حکمرانی مبتنی بر پایداری دارد؟ حق به شهر امری اعتباری است که متعلقِ آن، شهر و امکانات مادی و معنوی درون آن است که معیارهای متفاوتی را میتوان برای تعیین ابعاد و محتوای آن برشمرد، مانند قانون و عرف خاص که البته معیار دوم برایآنکه اعتبار یابد، باید به تصویب قانونگذار برسد. صاحبان این حق، مردم و متعهد آن نیز دولت و بخشی از آن یعنی شهرداریها و سازمانهای مشابه و خود مردم هستند. حکمرانی مبتنی بر پایداری با روشهایی چون رفع ابهامهای حق به شهر و ایجاد شرایط استیفای این حق از طریق دستیابی به اهداف خود میتواند به استیفای حق به شهر کمک نماید. واژگان کلیدی: حق به شهر، ابعاد، شهر، محتوا، حکمرانی پایداری. | ||
| مراجع | ||
|
آخوند خراسانی، محمدکاظم (1406). حاشیه المکاسب. تهران: وزارت ارشاد اسلامی. اراکی، محمدعلی (1415). کتاب البیع (جلد 1). قم: اسماعیلیان. امامی، سید حسن (1363). حقوق مدنی (جلد 4). تهران: اسلامیه. انصاری، مرتضی (1420). المکاسب (جلد 3). قم: مجمع الفکر اسلامی. بحرالعلوم، سید محمد (1403). بلغه الفقیه. تهران: مکتبه الصادق علیهالسلام. براتی، ناصر، ثامنی، امیر (1394). «شهر آموزشدهنده؛ ضرورتها و راهکارها». نوشتارهایی در باب مدیریت شهری و حکمرانی خوب شهری. تهران: مرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهران، 9-23. پور داداش، امیر و دیگران (1402). «ارزیابی نقش حکمروایی خوب در تحقق توسعه پایدار منطقه آزاد ارس». فضای شهری و حیات اجتماعی، 2(7)، 21-39. پورمحمدی، محمدرضا و سعادتجو، مهری. (1403). «ارزیابی ابعاد رویکرد توسعه پایدار شهری در بهبود فضاهای سبز شهری (نمونه موردی: منطقه 10 کلانشهر تبریز)». فضای شهری و حیات اجتماعی، 3(8)، 44-19. حبیبنژاد، سید احمد، خسروی، احمد (1401). «حق به شهر و امکان شناسایی آن در نظام حقوقی ایران». مطالعات حقوق عمومی، 52 (1)، 183-163. حسینی حائری، سید کاظم (1421). فقه العقود (جلد 1). قم: مجمع اندیشه اسلامی. جعفری لنگرودی، محمدجعفر (1372). ترمینولوژی حقوق. تهران: گنج دانش. جعفری لنگرودی، محمدجعفر (1380). حقوق اموال. تهران: گنج دانش. زاهدی، شمس السادات، ابراهیمپور، حبیب (1391). حکمرانی مبتنی بر پایداری (با تأکید بر حفاظت محیطی). تهران: سمت. کاتوزیان، ناصر (1377). فلسفه حقوق (جلد 3). تهران: شرکت سهامی انتشار. کاتوزیان، ناصر (1382). مقدمه علم حقوق و مطالعه در نظام حقوقی ایران. تهران: سهامی انتشار. کامیار، غلامرضا (1382). حقوق شهری. تهران: مجد. کامیار، غلامرضا (1396). حقوق شهری و شهرسازی. تهران: مجد. کامیار راد، ساناز و دیگران (1400). «حق بر شهر». پژوهش حقوق عمومی، 22(70)، 250-282. مرد علی، محسن، شهسواری، محمدعلی (1394). «شاخصها و ابزارهای سنجش رضایت شهروندان از شهرداری تهران». نوشتارهایی در باب مدیریت شهری و حکمرانی خوب شهری. تهران: مرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهران، 584-614. مظهری، محمد (1403). حقوق شهری. تبریز: یانار. ملکنیا، محبوبه (1394). «نقش آموزشهای شهروندی بر توسعه شهر الکترونیک». نوشتارهایی در باب مدیریت شهری و حکمرانی خوب شهری. تهران: مرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهران، 25-55. موسوی خمینی، سیدروحالله (1421). البیع (جلد 1). تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی. موسوی خویی، سید ابوالقاسم (بیتا). مصباحالفقاهه فی المعاملات (جلد 2). قم: داوری. نائینی، محمدحسین (1418). منیه الطالب (جلد 1). قم: اسلامی. نادر آبادی، طیبه، قلیچ، مرتضی، رمضانی، محمدعلی (1392). قابلیتهای کلیدی برای بهبود حکمرانی محلی. تهران: تیسا. نقیبی مفرد، حسام (1389). حکمرانی مطلوب در پرتو جهانیشدن حقوق بشر. تهران: شهر دانش. Fisher, Robert et al. (2013). “We are radical: The right to the city alliance and the future of community organizing”. Journal of Sociology and Social Welfare, 40(1), 157-182. Harvey, David. (2003). “The Right to the City”. International Journal of Urban and Regional Research, 27, 939-941. Harvey, David. (2008). “The right to the city”. The City Reader, 6, 23-40. Holston, James. (2009). “Insurgent citizenship in an era of global urban peripheries”. City & Society, 21(2), 245-267. Hearne, Rory. (2013). “Realising the “right to the city”: Developing human rights based framework for regeneration of areas of urban disadvantage”. International Journal of Law in the Built Environment, 5(2), 172-188-193. Gott, Gil (2016). “Race, right to the city and rescaled constitutionalism”. Charleston Law Review, 10(2), 195-214. Idiculla, Mathew. (2020). “A Right to the Indian city? legal and political claims over housing and urban space in India”. Socio-Legal Review, 16(1), 1-25. Isar dos Santos Gomes, (2018). “The right to the city from legal and sociological perspective”. DIREITO GV Law Review, 14(2), 492-512. Lefebvre, Henri (1996). Writings on Cities. London: Wiley-Blackwell. Layard, Antonia (2012). “Property paradigms and place-making: right to the city; right to the street”. Journal of Human Rights and the Environment, 3(2), 254-272. Mattei, Ugo & Quarta, Alessandra (2015). “Right to the city or urban commoning: Thoughts on the generative transformation of property law”. Italian Law Journal, 1(2), 303-326 Pindell, Ngai (2006). “Finding right to the city: Exploring property and community in Brazil and in the United States”. Vanderbilt Journal of Transnational Law, 39(2,( 435-480 Pindell, Ngai (2008). “The Right to the City”. Harvard Blackletter Law Journal 24, 69-72 Purcell, Mark. (2002). “Excavating Lefebvre: The right to the city and its urban politics of the inhabitant”. GeoJournal, 58, 99-108 | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 611 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 395 |
||