امکان سنجی فنی، اقتصادی و زیست محیطی نیروگاه خورشیدی مقیاس کوچک در منطقه شمالغرب ایران

نیروگاه خورشیدی یکی از فناوری­های در حال توسعه در زمینه تولید انرژی الکتریکی با کاهش آلودگی زیست محیطی است. باتوجه به اینکه ایران از پتانسیل خوبی در زمینه انرژی خورشیدی برخوردار است، استفاده از این منبع خدادادی و نامحدود ضروری بنظر می­رسد. پژوهش حاضر با هدف امکان سنجی فنی، اقتصادی و زیست محیطی نیروگاه خورشیدی مقیاس بزرگ در منطقه شمالغرب ایران انجام شده است. منطقه مورد مطالعه در تحقیق حاضر استان آذربایجان­شرقی و شهرهای اطراف این استان در استانهای همجوار می‌باشد. تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نوع توصیفی، غیرآزمایشی می‌باشد و از منظر نوع داده، کمی می‌باشد. در این پژوهش ابتدا به روش کتابخانه‌ای به مطالعه منطقه مورد مطالعه پرداخته است و سپس به روش تحلیلی به محاسبه میزان تولید انرژی و ضریب تبدیل انرژی نیروگاه پرداخته شده و در ادامه، جنبه اقتصادی و زیست محیطی طرح مورد بررسی قرار گرفته است. در این تحقیق با استفاده از نرم افزار RETScreen به محاسبه میزان انرژی خورشیدی دریافتی، ضریب ظرفیت نیروگاه، برآورد هزینه های اولیه و دوره­ای، محاسبه میزان کاهش گازهای گلخانه ای و ارزیابی مالی پرداخته شده است که نشان می­دهد شهر تبریز نسبت به 9 شهر دیگر ضریب تبدیل انرژی بالاتری دارد واین شهر برای احداث نیروگاه فتوولتائیک انتخاب می­گردد. نکته قابل توجه اینست که، در نیروگاه 2 مگاواتی، درآمد حاصل از3 سال اول، به تنهایی می­تواند هزینه سرمایه گذاری اولیه نیروگاه رابازگرداند و این بازگشت سرمایه برای نیروگاه 100 مگاواتی 7/3 سال می­باشد. درآمد سال اول برای نیروگاههای 2 و 100 مگاواتی بترتیب 275625دلارو 12330576دلار محاسبه شده است که نشان میدهد این طرح توجیه اقتصادی دارد و علاوه بر این موضوع،  احداث نیروگاه خورشیدی به عنوان یک منبع انرژی پاک می­تواند منجر به عدم انتشارco₂    و کاهش مصرف آب جهت تولید انرژی شود و از نظر زیست محیطی بهینه و توجیه پذیر است.