شناخت و بررسی شاخص‌های کمی و کیفی موثر در برنامه‌ریزی فضای سبز شهری(نمونه موردی: منطقه یک شهر خوی)

جمالی، عبدالله.(1398).شناخت فاکتورهای کیفی موثر در جانمایی فضاهای سبز شهری.فصلنامه مطالعات زیستی و زیست فناوری.دوره5،شماره2،ص 15-21.

درسخوان، رسول و پاشاچینی، هادی.(1399).مکانیابی و تحلیل پراکنش فضای سبز با رویکرد عدالت فضایی (نمونه موردی:کلانشهر تبریز).فصلنامه جغرافیا و مطالعات محیطی،سال 9،شماره36،ص 7-20.

رسولی، سیدحسن؛درخشنده، محسن و میرکاظمی، عاطفه سادات.(1394).بررسی کیفی توسعه ی پارک های شهری و فضای سبز شهری در بهینه سازی استفاده شهروندان از آن در شهر ساری،دومین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در عمران، معماری و شهرسازی(ص1-24).موسسه سرآمد همایش کارین،ترکیه،اسفند 1394.

سعیدنیا، احمد.(1383).کتاب سبز شهرداری:فضای سبز شهری.چاپ سوم.انتشارات سازمان شهرداری­ها و دهیاری­های کشور.130 صفحه.

شریف­زاده، ابراهیم؛قدسی، سیدجلال و احدنژادرودتشتی، محسن.(1400).ارزیابی فضای سبز شهری با تاکید بر توزیع عادلانه بین نواحی شهری،نمونه موردی:شهر زنجان.دوفصلنامه توسعه پایدار محیط جغرافیایی،سال 3،شماره4،ص 1-15.

صالحی، اسماعیل.(1399).کتاب سبز 1400(راهنمای عمل شهرداری ها)فضای سبز شهری. چاپ سوم.انتشارات مرکز مطالعات برنامه­ریزی شهری و روستایی.186صفحه.

طالبی، فروزان.(1394).برنامه ریزی فضای سبز شهری به منظور ارتقا کیفیت زندگی شهروندان(مطالعه موردی:شهر خرم آباد).پایان نامه کارشناسی ارشد.گروه هنر.دانشکده هنر.دانشگاه ارومیه.

فرجی، سعدی؛حامی، احمد و امامی، فرزین.(1400).ارزیابی شاخص­های کیفیت منظر عمومی شهری.فصلنامه علمی_پژوهشی آمایش محیط، دوره 14،شماره 55،ص 61-80.

کیانی، مریم و قاسمی، الهام.(1399). ارتقا فضای سبز شهری براساس معیارهای منظر اکولوژیک(نمونه موردی: جاده سلامت پارک ناژوان). فصلنامه پژوهش های مکانی-فضایی. سال4،شماره 2،ص 39-61.

مایدزاده، هدا و فرخیان، فروزان.(1399).تاثیر فضای سبز شهری بر کیفیت زندگی شهروندان در کلانشهر اهواز.فصلنامه علمی و پژوهش و برنامه ریزی شهری.سال11،شماره41،ص 23-36.

محمدی، شاهرخ و جوانشیر، معصومه. (1395). بررسی کمبود فضای سبز و توسعه پارک شهری؛نمونه موردی:شهر خوی. اولین همایش هنر و صنعت در ساختمان عمران،معماری و شهرسازی(ص1-11).تبریز،دی 1395،دانشگاه فنی و حرفه ای تبریز.

معاونت نظارت راهبردی،دفتر نظام فنی اجرایی(ریاست جمهوری).(1397).ضوابط طراحی فضای سبز شهری (تجدید نظر اول).چاپ دوم.انتشارات سازمان برنامه و بودجه.232 صفحه.

وزارت راه و شهرسازی،اداره کل راه و شهرسازی استان آذربایجان غربی.(1391).طرح جامع شهر خوی،مطالعات وضع موجود(مصوب شورایعالی شهرسازی و معماری ایران).

وزارت کشور، معاونت برنامه­ریزی استانداری آذربایجان­غربی.(1400).سالنامه آماری استان آذربایجان غربی.

وطنخواهی، محسن و اقوامی مقدم، عارف.(1393).مجموعه مصوبات شورایعالی شهرسازی و معماری ایران از بدو تاسیس تا پایان سال 1392.چاپ اول.انتشارات آزادپیما.1184صفحه.

یاری­پور، مجید؛هادی­زاده زرگر، صادق.(1394). بررسی شاخص­های کمی و کیفی موثر در برنامه ریزی فضای سبز شهری(مطالعه موردی: شهر میانه). فصلنامه علمی_پژوهشی اقتصاد و مدیریت شهری. سال3،شماره10،ص 37-57.

Addas,A.2020.Enhanced Public Open Spaces Planning in Saudi Arabia to meet National Transformation Program Goals.Current Urban Studies.8:184-204.

Badiua,D,.Ioja,C,.Patroescua,M,.Breuste,J,.Artmannc,M,.Nita,M,.Gradinaru,S,.Hossu,C,.Onosea.2016. Is urban green space per capita a valuable target to achieve cities’ sustainability goals? Romania as a case study. Ecological Indicators. 70(4):53-66.

Feltynowski,M,.Kronenberg,J.2020.Urban green spaces An        underestimated resource in third-tier towns in Poland.Land.9(11):1-19.

Garcia-Garcia.M.J.,Christien.L.,Gonzales-Garcia.C.2020.Sensitivity of green spaces to the process of urban planning.Three case studies of Madrid(Spain). Cities.100:1-14.